.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

«ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ΓΙΝΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ, ΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΘΑ ΖΟΥΝ ΣΑΝ ΚΤΗΝΗ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ»


«… 

οἱ παπᾶδες θὰ ζοῦν σὰν τοὺς λαϊκούς, οἱ λαϊκοὶ θὰ ζοῦν σὰν τὰ κτήνη•
καὶ τότε θὰ ἔρθῃ τὸ τέλος τοῦ κόσμου.» 
(Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός)

Ὑπάρχει μιὰ τρομερὰ προφητεία, ποὺ τὴν εἶπε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, καὶ στὶς μέρες μας ἐκπληρώνεται. Τὸν ρώτησαν• Ποιά εἶνε τὰ σημάδια ὅτι ἔρχεται ἡ καταστροφὴ τοῦ κόσμου; Καὶ ἀπήντησε• Ἦταν ἐποχὴ ποὺ οἱ κληρικοὶ ζοῦσαν σὰν ἄγγελοι• δὲν ἀγαποῦσαν τὰ λεφτά, δὲν ἀγαποῦσαν τὴ δόξα, δὲν εἶχαν πάθη, στέκονταν ψηλὰ μέσα στὴν κοινωνία• καὶ τότε οἱ λαϊκοὶ ζοῦσαν σὰν ἄνθρωποι. Θὰ ἔρθουν ὅμως, λέει, χρόνια κατηραμένα, ποὺ θὰ πέσῃ καὶ θὰ ἐξευτελισθῇ ὁ κλῆρος. Καὶ τότε, ὅταν οἱ παπᾶδες θὰ ζοῦν σὰν τοὺς λαϊκούς, οἱ λαϊκοὶ θὰ ζοῦν σὰν τὰ κτήνη• καὶ τότε θὰ ἔρθῃ τὸ τέλος τοῦ κόσμου.


Τί ἐννοεῖ ὅταν λέει, ὅτι οἱ παπᾶδες θὰ ζοῦν σὰν τοὺς λαϊκούς; Δηλαδή• πάει στὸ καφενεῖο ὁ λαϊκός, θὰ πάῃ καὶ ὁ κληρικός. Πάει στὸν κινηματογράφο ὁ λαϊκός, θὰ πάῃ καὶ ὁ κληρικός. Κουρεύει τὰ μαλλιά του ὁ λαϊκός, θὰ τὰ κουρέψῃ καὶ ὁ κληρικός. Παίζει φουτ – μπὼλ ὁ λαϊκός, θὰ παίξῃ καὶ αὐτός. Παίζει χαρτιὰ ὁ λαϊκός, θὰ παίξῃ καὶ αὐτός. Καὶ στὸ χορὸ ἀκόμα πᾶνε. Βγάζουν τὸ ῥάσο καὶ τὸ καλυμμαύχι τους καὶ χορεύουν. Αὐτοὶ εἶνε οἱ μοντέρνοι παπᾶδες, ποὺ θέλουν νὰ πνεύσῃ ἕνα νέο ῥεῦμα στὴν Ἐκκλησία. Ἀλλ᾿ ὁ ὀρθόδοξος κόσμος τοὺς ἔχει σιχαθῆ.

Τὰ εἶπε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς, καὶ τώρα γίνονται. Μείναμε δυστυχῶς λίγοι νὰ διαμαρτυρώμεθα. Δὲν ξέρω τί θὰ γίνῃ ἂν αὔριο ἔρθῃ ἄλλη κατάστασι• ἐμεῖς, ὅσο μποροῦμε, θὰ κρατήσουμε τὴν τιμὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ ἀδιαφοροῦμε τί λένε καὶ κάνουν οἱ νεωτερισταί.


Ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς λέει• Ὅταν οἱ παπᾶδες θὰ ζοῦν σὰν τοὺς λαϊκούς, τότε οἱ λαϊκοὶ θὰ γίνουν σὰν τὰ κτήνη, καὶ τότε θὰ ἔρθῃ τὸ τέλος τοῦ κόσμου. Καὶ τώρα ἀκοῦς πλέον τοὺς λαϊκοὺς νὰ λένε• Ἔ, κι ὁ παπᾶς τὸ κάνει αὐτό… Ὁ παπᾶς πάει στὸ θέατρο, ὁ παπᾶς πάει στὸν κινηματογράφο, ὁ παπᾶς πάει στὸ γήπεδο, ὁ παπᾶς πάει ἐδῶ, ὁ παπᾶς πάει ἐκεῖ. Ἡ παπαδιά του φοράει μίνι, τὰ κορίτσια του γυρίζουν δεξιὰ κι ἀριστερά, τὰ ἀγόρια του ἔχουν γίνει τεντυμπόηδες. Τί διαφέρει, σοῦ λέει, ὁ παπᾶς ἀπὸ τὸ λαϊκό; Ἐπάγγελμα καὶ μαγαζὶ εἶνε ἡ ἐκκλησία… Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ λαὸς ἔχει ἀποκτηνωθῆ.

Λέγοντας βέβαια αὐτὰ γιὰ τὸν κλῆρο δὲν παίρνουμε σβάρνα ὅλους τοὺς κληρικούς. Ξέρουμε πολὺ καλά, ὅτι ὑπάρχουν καὶ κληρικοὶ ποὺ εἶνε καλοὶ γεωργοὶ καὶ τηροῦν τὴν ἀξιοπρέπειά τους. Μπορεῖ οἱ περισσότεροι νὰ ἔχουν ξεφύγει, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα μικρὸ ποσοστὸ εὐλαβῶν ἱερέων.

Σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας ὁ παπᾶς πρέπει νὰ εἶνε σὰν ἄγγελος μέσα στὸν κόσμο αὐτόν. Παλαιότερα ἕνας Ἄγγλος περιηγητὴς πῆγε στὴν Κύπρο, κι ὅταν ἐπέστρεψε στὴν Ἀγγλία εἶπε• Εἶδα στὴν Κύπρο ἄγγελο! Ὅταν τὸν ρώτησαν, ποιός εἶνε ὁ ἄγγελος, λέει• Ὁ Κυπριανός• ἅγιος ἄνθρωπος, ἀφιλάργυρος, νὰ τὸν ἔψαχνες δὲν εἶχε οὔτε ἕνα γρόσι• ἄνθρωπος τῆς προσευχῆς καὶ τῆς νηστείας… Ποιός ἦταν αὐτὸς ὁ Κυπριανός; Ὅταν τὸ 1821 κηρύχθηκε ἡ ἐπανάστασι, ξεσηκώθηκαν καὶ οἱ Κύπριοι. Ἐλευθεριά! φώναξαν. Τότε οἱ Τουρκαλᾶδες πήρανε μαχαίρια, γεμίσανε καράβια, βγῆκαν στὴν Κύπρο καὶ ῥημάξανε τὸ νησί. Πιάσανε τὴ νύχτα τὸν Κυπριανὸ καὶ τὸν κρεμάσανε ―τρεῖς μέρες ἦταν κρεμασμένος ὁ ἅγιος Κυπριανός― καὶ μαζί του σκοτώσανε τριακόσους παπᾶδες καὶ ἄλλους προύχοντες τοῦ νησιοῦ.

Μπορεῖ τότε οἱ παπᾶδες νὰ ἦταν ἀγράμματοι, ἀλλὰ εἶχαν στὴν καρδιά τους τὸ Χριστὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα. Ἄχ, ποῦ εἶνε αὐτοὶ οἱ παπᾶδες! Τώρα, μορφωμένοι, σὲ σχολὲς καὶ πανεπιστήμια, μὲ τὰ γαλλικά τους καὶ τὰ ἀγγλικά τους, μὲ τὰ σβέρκα τους ξυρισμένα, μὲ τὰ μαλλιά τους κομμένα, μὲ τὰ ῥασάκια τους σιδερωμένα… Ἀπὸ ἁγιωσύνη ὅμως; Ἐκεῖνοι τότε εἶχαν ἀξία• ἐθυσιάζοντο γιὰ τὸ ποίμνιο.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ
Πέμπτη 24 Αὐγούστου 2017
Tου Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
Προφητείες του Αγίου Κοσμά

Θὰ προσπαθήσω, ἀγαπητοί μου, νὰ μιλήσω ἁπλᾶ, ὥστε νὰ μὲ καταλάβῃ κ᾽ ἕνα παιδί.
Τὰ θέματα εἶνε πολλά. Ἀπ᾿ ὅλα τὰ θέματα δια­λέγω, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, νὰ σᾶς μιλήσω γιὰ μερικὲς μόνο ἀπὸ τὶς προφητεῖες τοῦ ἁγίου.

Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἀδελφοί μου, ὅσα γράμ­ματα κι ἂν μάθουμε, δὲν ξέρουμε τί θὰ γίνῃ ὕ­στερα ἀπὸ μιὰ ὥρα· εἴμαστε σὰν τοὺς τυφλο­πόντικες, δὲν βλέπουμε πιὸ πέρα. 
Ὁ ἅγιος Κο­σμᾶς εἶχε μάτια πνευματικά. Πετοῦσε ψηλά, ἔβλεπε μακριὰ σὰν ἀετός, καὶ προεῖδε πράγμα­­τα, ποὺ ἔγιναν ὕστερα ἀπὸ 100 – 200 χρόνια, πρά­γματα ποὺ γίνον­ται στὶς ἡμέρες μας. Ἦ­ταν πράγματι ἅγιος μὲ χάρισμα προφητικό.
Προεῖδε ὅτι θὰ ᾿ρθοῦν ἡμέρες δύσκολες, ὅ­τι θὰ ᾿ρθῇ μεγάλο κακὸ στὸν κόσμο. Καὶ ποιό εἶνε αὐτὸ τὸ μεγάλο κακό· ὅτι οἱ ἄνθρωποι θὰ πάψουν νὰ ἀγαποῦν τὸ Θεό. Καὶ πῶς θὰ γίνῃ αὐτό, πῶς οἱ ἄνθρωποι θὰ φύγουν ἀπὸ τὸ Θεό; ποιά θὰ εἶνε ἡ αἰτία;
Τὸ λέει ὁ ἅγιος Κοσμᾶς· «Τὸ κακὸ θὰ σᾶς ἔρ­­­θῃ ἀπὸ τοὺς διαβασμένους» (ἐπισκ. Αὐγ. Καντιώτου, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ᾽Αθῆναι 201331, πρ. 54, σ. 308), ἀπὸ τὰ ἄθεα γράμματα. 
Καὶ τὸ εἴδαμε αὐτό. Δὲν κατηγορῶ τὰ σχολεῖα, ἀλλὰ μερικοὶ μάθαιναν λίγα γράμμα­τα καὶ κατόπιν γύριζαν στὰ χωριὰ κι ἄνοιγαν τὸ στόμα τους κ᾽ ἔλεγαν πὼς δὲν ὑπάρχει Θεὸς καὶ πὼς αὐ­τὸ τὸ ἀπέδειξε τάχα ἡ ἐπιστήμη. Μεγά­λο ψέμα. Οἱ ἀληθινοὶ ἐπιστήμονες πιστεύουν στὸ Θεό. Κάθε σπίτι ἔχει τὸν κατασκευα­στή του, καὶ τὸ μεγάλο αὐτὸ σπίτι τοῦ σύμπαντος τὸ κατασκεύασε ὁ Θεός· «Πᾶς οἶκος κατασκευά­ζεται ὑπό τινος, ὁ δὲ τὰ πάντα κατασκευάσας Θεός», λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος (Ἑβρ. 3,4).
Εἶπε ἀκόμη ὁ ἅγιος Κοσμᾶς, ὅτι θὰ ᾽ρθῇ μεγά­λη πεῖνα· τέτοια πεῖνα, ποὺ γιὰ μιὰ φούχτα ἀλεύρι θὰ δίνῃς μιὰ φού­χτα χρυσάφι. «Μιὰ χού­­φτα μάλαμα μιὰ χούφτα ἀλεύρι» (ἔ.ἀ. πρ. 40, σ. 306). «Λυπη­ρὸν εἶνε νὰ σᾶς τὸ εἰπῶ· σήμε­ρον αὔ­ρι­ον καρτεροῦμεν δίψες, πεῖνες μεγά­λες ποὺ νὰ δίδωμεν χιλιάδες φλουριὰ καὶ νὰ μὴν εὑρίσκω­μεν ὀλίγον ψωμί» (ἔ.ἀ. πρ. 75, σ. 312). «Ἂν βρίσκουν στὸ δρόμο ἀσήμι, δὲν θὰ σκύβουν νὰ τὸ πάρουν· γιὰ ἕνα ὅμως ἀστάχυ θὰ σκοτώνωνται ποιός νὰ τὸ πρωτοπάρῃ…» (πρ. 53, σ. 308). Καὶ τὰ εἴ­δαμε αὐτά, ἀδέρφια μου, στὰ χρόνια τῆς Κατο­χῆς· ἐγὼ εἶδα παιδὶ στὴν Κοζάνη, στὴν Ἑ­στία τῶν σισσιτίων, νὰ σαλιώνῃ τὸ δάχτυλο καὶ νὰ σκύβῃ νὰ μαζεύῃ ψίχουλα γιὰ νὰ χορτάσῃ. Πέρασε ἡ ἐποχὴ ἐκείνη, μὰ θὰ εἶμαι ψεύτης ἂν δὲν σᾶς πῶ μιὰ ἀλήθεια· ὅτι θὰ ᾿ρθῇ κάποια πεῖνα στὴν πατρίδα μας χειρότερη ἀπὸ ἐκείνη τῆς Κατοχῆς. Καὶ θυμηθῆτε τὰ λόγια τοῦ ἁ­γίου Κοσμᾶ. Καλότυχοι δὲν θά ᾽νε αὐτοὶ ποὺ κάθονται στὶς μεγάλες πόλεις –μὴν τοὺς μακα­ρίζετε αὐτούς–, ἀλλὰ ὅσοι θὰ κάθωνται στὴν ὕπαιθρο. Οἱ πόλεις θὰ ἀδειάσουν, θὰ μείνουν ἔ­ρημες, μόνο σκυλιὰ θὰ ἀλυχτᾶνε μέσα στὴ Θεσσαλονίκη καὶ στὴν Ἀ­θήνα.
Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς πρὶν διακόσα χρόνια ἔκανε προφητεῖες γιὰ τὶς ἀνακαλύψεις τῶν ἡμε­ρῶν μας. Τί εἶπε· «Θὰ ᾽ρθῇ καιρὸς ποὺ οἱ ἄνθρω­ποι θὰ ὁμιλοῦν ἀπὸ ἕνα μακρινὸ μέρος σὲ ἄλλο, σὰν νἆνε σὲ πλαγινὰ δωμάτια, π.χ. ἀπὸ τὴν Πό­λι στὴ Ρωσία» (πρ. 119, σ. 318)· ἐννοοῦσε τὰ τηλέφωνα καὶ τὸν ἀσύρματο, ποὺ τότε δὲν ὑπῆρχαν.
Εἶπε ἀκόμα ὁ ἅγιος· «Θὰ δῆτε στὸν κάμπο ἁ­­μάξι χωρὶς ἄλογα νὰ τρέχῃ γρηγορώτερα ἀ­πὸ τὸν λαγό» (πρ. 117, σ. 318)· ἐννοοῦσε τὰ αὐ­τοκίνητα.
Εἶπε ἐπίσης ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὅτι «Θὰ ἔρ­θῃ καιρὸς ποὺ θὰ διευθύνουν τὸν κόσμο τὰ ἄ­λαλα καὶ τὰ μπάλαλα» (πρ. 44, σ. 307)· τὰ χέρια τῶν ἀνθρώπων δὲν θά ᾿χουν ἀξία, γιατὶ θὰ κυβερ­νοῦν οἱ μηχανές, «τὰ ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα».
Εἶπε ὅμως καὶ κάτι ἄλλο ὁ ἅγιος Κοσμᾶς· «Θὰ δῆτε νὰ πετᾶνε ἄνθρωποι στὸν οὐρανὸ σὰν μαυροπούλια καὶ νὰ ρίχνουν φωτιὰ στὸν κόσμο…» (πρ. 120, σ. 318-9)· ἐννοοῦσε τὰ πολεμικὰ ἀ­εροπλάνα. Αὐτὰ δὲν γράφτηκαν ἐκ τῶν ὑστέρων· τὰ εἶπε τότε καὶ βγήκανε τώρα.
Σπουδαῖα ἀκόμη εἶνε κι αὐτὰ ποὺ εἶπε γιὰ πολέμους καὶ ἐξοπλισμούς. «Θὰ ἔρ­θῃ καιρὸς ποὺ θὰ φέρῃ γῦρες ὁ δι­ά­βολος μὲ τὸ κολοκύθι του» (πρ. 84, σ. 313)· καὶ πράγματι οἱ πύραυλοι καὶ τὰ διαστημόπλοια μοιάζουν μὲ κολοκύθι.
Προφήτευσε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς, ὅτι θὰ γίνῃ ἕ­νας φοβερὸς πόλεμος, ὁ τελευταῖος, ποὺ «οἱ βράχοι καὶ οἱ λάκκοι θὰ εἶνε γεμᾶτοι κόσμο» (πρ. 73, σ. 312),«γεμᾶτοι φεύγοντας» (πρ. 28, σ. 305).
«Στὴν Πόλι θὰ χυθῇ αἷμα ποὺ τριχρονίτικο δα­­μάλι θὰ πλέξῃ (=πλεύσῃ)» (πρ. 58, σ. 308)· θὰ χυθῇ τόσο αἷμα, ὥστε θὰ κολυμπήσῃ τὸ μοσχάρι, θὰ φτάσῃ μέχρι τὰ χαλινάρια τοῦ ἀλόγου.
Καὶ εἶπε ἀκόμα, ὅτι ἡ γῆ θὰ ἀραιώσῃ. «Μετὰ τὸν πόλεμον οἱ ἄνθρωποι θὰ τρέχουν μισὴ ὥ­ρα δρόμο, γιὰ νὰ βρίσκουν ἄνθρωπο καὶ νὰ τὸν κάμουν ἀδελφό» (πρ. 76, σ. 312). 
Θὰ σκοτωθοῦν τόσο πολλοὶ ἄνθρωποι, ὥστε θὰ περπατᾷς καὶ δὲν θὰ βρίσκῃς ἄνθρωπο.
Μὴ φοβηθῆτε, ἔλεγε στοὺς πιστοὺς ὁ ἅ­γι­ος Κοσμᾶς· στὸ τέλος δὲν θὰ νικήσῃ ὁ διάβο­λος, οἱ κακοὶ ἄνθρωποι θὰ τιμωρηθοῦν· θὰ νικήσῃ ὁ Χριστὸς καὶ αὐτὸς θὰ βασιλεύσῃ στὴ γῆ.
Κάπου ἔξω ἀπ᾽ τὰ Γιάννενα ὁ ἅγιος Κοσμᾶς συνάντησε ἕνα παιδὶ 17 – 18 χρονῶν ποὺ ἔ­βοσκε πρόβατα. Πλησίασε τὸν ἅγιο καὶ τοῦ λέει· –Δὲ μοῦ λές, παππούλη, τί θὰ γίνω ἐ­­γώ; Τὸν κοίτα­ξε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς, τὸν ζύ­γισε, καὶ τοῦ λέει· –«Θὰ γίνῃς μεγάλος ἄν­θρω­πος… 
Καὶ στὴν Πόλι θὰ πᾷς, μὰ μὲ κόκκινα γέ­νεια» (πρ. 115, σ. 317). Τὸ παιδὶ αὐτὸ ἦταν ὁ Ἀλῆ πα­σᾶς. Μεγάλωσε, ἔ­φυγε ἀπὸ τὰ βουνά, πῆγε κάτω, ἔγινε πασᾶς· τυράννησε, ἔσφαξε, ἔπνιξε, ἀτίμασε, ἔβαψε τὰ χέρια του στὸ αἷμα. Ἀ­πέ­κτησε πλοῦτο, γέμι­σε πιθάρια χρυσάφι, ἔ­κανε κάστρο στὸ νησὶ τῶν Ἰωαννίνων. Ἔγινε θηρίο μεγάλο, ὑπερηφανεύ­τηκε, ἕως ὅ­του ἐ­παναστάτησε κ᾽ ἐναντίον τοῦ σουλτά­­νου. Κι ὁ σουλτᾶνος διέταξε τὰ στρατεύματά του, τὸν πολέμησαν, τὸν ἔπιασαν, τὸν σκότωσαν, καὶ τοὺς εἶπε νὰ πᾶνε τὸ κεφάλι του κομμένο στὴν Πόλι. Τό ᾽βαλαν αἱμόφυρτο πάνω σ᾿ ἕ­να πάσσαλο νὰ τὸ βλέπῃ ὁ κόσμος, τὸ πέρασαν ἀπὸ τὰ Γιάννενα καὶ ἄλ­λες πολιτεῖες, καὶ τέλος ἔφτασε στὴν Πόλι μὲ κόκκινα τὰ γένεια. Ἔτσι καὶ αὐτὸς ὁ προφητι­κὸς λόγος τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ ἔγινε πραγματικότης.
Εἶπε ἀκόμα ὁ ἅγιος κι αὐτὴ τὴν προφητεία· «Μετὰ τὸ γενικὸ πόλεμο θὰ ζήσῃ ὁ λύκος μὲ τ᾽ ἀρνί» (πρ. 60, σ. 308). Εἶνε ποτὲ δυνατὸν νὰ βοσκή­σῃ λύκος μὲ ἀρνὶ καὶ νὰ μὴν τὸ φάῃ; Τί ἐννοοῦσε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς; Ὑπάρχουν δύο λογιῶν λύκοι. Ὑπάρχει ὁ λύκος ποὺ ξέρετε, στὰ βουνά· ὑπάρ­χει ὅμως κ᾽ ἕνας ἄλλος λύκος, ὁ κακὸς καὶ δι­εστραμμένος ἄνθρωπος· ὁ φονιᾶς ποὺ βάφει τὰ χέρια του στὸ αἷμα, αὐτὸς ποὺ παλαμίζει τὸ Εὐαγγέλιο στὰ δικαστήρια, αὐ­τὸς ποὺ βλαστημάει τὰ θεῖα, αὐτὸς ποὺ δὲν πατάει στὴν ἐκ­κλησία, αὐτὸς ποὺ δέρνει τὴ γυ­ναῖκα του καὶ τυ­ραννάει τὰ παιδιά του, ὁ χαρτοπαίκτης, ὁ ἄσω­τος, αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει μέσα του Θεό. Αὐτοὶ εἶνε τὰ θηρία τὰ μεγάλα· μὰ θὰ ᾿ρθῇ μέρα ποὺ κι αὐτοὶ θὰ γονατίσουν μπροστὰ στὸ Χριστό, ὅλοι αὐτοὶ οἱ λύκοι θὰ γίνουν ἀρνιά, καὶ ὅλος ὁ κόσμος θὰ γίνῃ ἕνα μαντρὶ μεγάλο μὲ πρόβα­τα ἥμερα, ποὺ θά ᾽χουν ἕνα ποιμένα, τὸ Χριστό.

Τελειώνοντας, ἀγαπητοί μου, τονίζω δύο πράγματα ποὺ ἀποδίδονται στὸν ἅγιο Κοσμᾶ.
Πρῶτον. Τὸν ρώτησαν κάποτε· –Πότε θὰ γί­νῃ τὸ μεγάλο κακό; Καὶ ἀπήντησε· –Ὅ­ταν θὰ δῆ­τε ν᾽ ἀδειάζουν οἱ ἐκκλησιὲς καὶ νὰ γεμίζουν οἱ φυλακές. Στὴν τουρκοκρατία, χωρὶς καμπάνες γιατὶ οἱ Τοῦρκοι δὲν ἐ­πέτρε­παν, οἱ Χριστιανοὶ ἔτρεχαν στὴν ἐκκλησία· τώρα χτυπᾶνε καμπάνες μεγάλες, μὰ οἱ ἄνθρωποι δὲν πατᾶνε στὴν ἐκκλησιά, δὲν ὑ­πάρχει παιδὶ νὰ κρατήσῃ τὴ λαμπάδα. Ἄλλος εἶνε ξαπλωμένος στὸ κρεβά­τι του, ἄλλος παίρνει τὸ τουφέκι του καὶ πάει νὰ κυνηγήσῃ, ἄλλος κλείνεται σὲ κέντρα καὶ χαρτοπαίζει, ἄλλος πηγαίνει στὰ χωράφια του, καὶ ἄλλος ἀλλοῦ. Πραγματοποιήθηκε ὁ λόγος· ἄδειασαν οἱ ἐκκλησιὲς καὶ γέμισαν οἱ φυλακές.
Καὶ δεύτερον. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς εἶπε, ὅτι ὁ δι­άβολος θὰ μᾶς κοσκινίσῃ. Θὰ κατεβῇ στὴ γῆ, ὅπως λέει ἡ Ἀποκάλυψις (12,12)· κι ἀπὸ ὥρα σὲ ὥ­ρα περιμένουμε τὸν ἀντίχριστο, ποὺ θὰ μᾶς κοσκινίσῃ ὅλους· τὰ παλάτια καὶ τὸ λαό, τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς φτωχούς, τοὺς ἐργοστασιάρχες καὶ τοὺς γεωργούς, τοὺς παπᾶδες καὶ δεσποτάδες καὶ πατριάρχες.
Θὰ μᾶς κοσκινίσῃ ὅλους ὁ διάβολος. Ἀλλά, ἀδέρφια μου, μὴ φοβηθῆτε· ὄχι. Παραπάνω ἀπ᾽ ὅλα εἶνε ὁ Κύριος! Κι ἂν δὲν πιστεύῃ ἡ μάνα κι ὁ πατέρας σου, κι ἂν μέσ᾽ στὸν κόσμο μεί­νῃς ἕνας, νὰ γονατίζῃς μπροστὰ στὸ Χριστὸ καὶ νὰ λές· «Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τῇ ἀ­πιστίᾳ» (Μᾶρκ. 9,24). Δὲν θὰ νικήσῃ ὁ διάβολος, δὲν θὰ νικήσουν οἱ αἱρετικοὶ καὶ οἱ ἄθεοι· θὰ νική­σῃ ὁ Χριστός, ποὺ ζῆ καὶ βασιλεύει εἰς τοὺς αἰ­ῶνας, θὰ νικήσῃ ἡ Ὀρθόδοξος Πίστι. Κοντὰ στὸ Χριστό, μικροὶ καὶ μεγάλοι. Στὰ ἅγιά μας χώματα νὰ παλέψουμε ἔναντι τοῦ διαβόλου.
Καὶ ὁ Χριστός, εὔχομαι ἐγὼ ὁ ἁμαρτωλός, νὰ σᾶς φυλάῃ. Νὰ φυλάῃ τὸν τόπο σας, τὶς γυ­ναῖκες καὶ τὰ παιδιά σας. Νὰ εἶστε εὐλογημένοι καὶ τρισευλογημένοι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ πρεσβειῶν τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου· ἀμήν.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Γεωργίου Κυπαρισσίου τῆς ἀρχιερατικῆς περιφερείας Καλλονῆς – Σιατίστης τὴν 23-8-196…; ἑσπέρας.
Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 24-7-2017.

Ο «αιρετικός» Πατροκοσμάς… Παπα Ηλίας Υφαντής



Θα αναρωτηθείτε: Μα «αιρετικός» ο Πατροκοσμάς, που τόσα πρόσφερε στο έθνος και την Ορθοδοξία; 

Βεβαιότατα! Κι όχι μόνο αιρετικός αλλά και άξιος θανάτου! Και μη φαντασθείτε ότι για τη δολοφονία του ήταν υπαίτιοι μονάχα οι Εβραίοι, που πλήρωσαν τον Κουρτ πασά...

Ήταν και προύχοντες και κληρικοί της εποχής του... Γιατί, εκτός απ’ την Ορθοδοξία των Πατέρων της Εκκλησίας, υπάρχουν πολλές άλλες «ορθοδοξίες». Ανάλογα με τα συμφέροντα, το δείκτη νοημοσύνης και το βαθμό εωσφορικής αλαζονείας, που ο καθένας διαθέτει...

Αλλά ας ιδούμε πώς είχαν τα πράγματα την εποχή του Πατροκοσμά. 

Ασφαλώς και υπήρχαν μητροπολίτες, που τον στήριζαν. Και πρώτος-πρώτος ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, που του ’δωσε την άδεια να κηρύττει σε όλη την επικράτεια της δικαιοδοσίας του. 

Αλλά υπήρχαν και δεσποτάδες, οι οποίοι είχαν το ένα τους με τους προύχοντες, τους πλούσιους και τους Εβραίους, στο μάτι των οποίων ο Πατροκοσμάς ήταν αγκάθι.

Και οι οποίοι όλοι μαζί συνασπίστηκαν εναντίον του. Με πρώτο και καλύτερο το Δεσπότη της Ζακύνθου Κουτούζη που έφτασε στο σημείο να τον κηρύξει «αιρετικό». 

Και μάλιστα εξέδωκε και «εκκλησιαστική επίκριση» εναντίον του Αγίου, η οποία ισοδυναμούσε με αφορισμό.

Ποιο πρόσχημα επικαλέστηκε ο Δεσπότης Κουτούζης; Επικαλέστηκε το ότι ο Πατροκοσμάς, προκειμένου να δώσει στον λαό ένα απλό παράδειγμα για να κατανοήσουν το δόγμα της Αγίας Τριάδας, χρησιμοποίησε την εικόνα του αυγού. Δεδομένου ότι το αυγό έχει τον κρόκο, το ασπράδι και το τσόφλι...

Γιατί βέβαια, αν αναφερόταν στις σχετικές με το δόγμα της Αγίας Τριάδας δογματικές λεπτομέρειες, το πιθανότερο ήταν, όχι μόνο να μην καταλάβουν τίποτε αλλά και να βρεθούν σε μεγαλύτερη σύγχυση...

Γιατί ακόμη και μητροπολίτες όχι μόνο της εποχής εκείνης αλλά και διαχρονικά ενδεχομένως να μην έχουν σαφή γνώση της δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας. 

Κι όμως, παρόλα αυτά, δεν διστάζουν να την επικαλούνται, προκειμένου να πετάξουν σε κάποιον τη λάσπη της αίρεσης. Με σκοπό να τον δολοφονήσουν ηθικά και πνευματικά, επειδή ακριβώς δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν διαφορετικά...

Είτε όμως ο Δεσπότης Κουτούζης γνώριζε είτε όχι τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας στην προκειμένη περίπτωση, η αλήθεια είναι ότι η εναντίον του Πατροκοσμά καταδρομή του ήταν δόλια. 

Όπως βέβαια δόλιες είναι και οι κατηγορίες, που οι ιεροεξεταστές της κάθε εποχής επιστρατεύουν εναντίον των ιδεολογικών τους αντιπάλων, προκειμένου να τους εξοντώσουν...

Ιδιαίτερα μάλιστα όταν δεν διαθέτουν ηθικά και πνευματικά επιχειρήματα να τους αντιμετωπίσουν. 

Όπως συνέβαινε με την κατηγορία εναντίον του Σωκράτη ότι διέφθειρε τους νέους, ή του Χριστού ότι βλασφημούσε το Θεό… ή των επιστημόνων του Μεσαίωνα ότι ήταν αιρετικοί...

Ή τέλος του καθενός, που στα χρόνια της «εθνικοφροσύνης» τον βάφτιζαν κομμουνιστή, επειδή τολμούσε να μιλήσει για δικαιοσύνη.

Αλλά ποια ήταν η αληθινή αιτία της σύγκρουσης ανάμεσα στον Δεσπότη Κουτούζη και τον Πατροκοσμά; Ήταν ακριβώς το το γεγονός ότι ο Πατροκοσμάς άρχισε να κηρύττει αναφανδόν τη θεολογία της κοινωνικής επανάστασης...

Αυτήν που οι ιεροεξεταστές όλων των εποχών την απορρίπτουν μετά βδελυγμίας αλλά δεν τολμούν να την κηρύξουν αιρετική. Δεδομένου ότι είναι κατά πάντα σύμφωνη με το γράμμα και το πνεύμα του Ευαγγελίου. 

Ενώ υποστηρίζουν την διαμετρικά αντίθετη προς το Ευαγγέλιο κοινωνιολογική διαστροφή της υποδούλωσης στο αντίθεο καθεστώς του μαμωνά. 

Αποτέλεσμα της οποίας είναι να κοινωνούν οι χριστιανοί με το σώμα και το αίμα του Χριστού στις εκκλησιές και παράλληλα να πίνουν το αίμα και να τρώνε τις σάρκες των συνανθρώπων τους μέσα στα πλαίσια του κανιβαλικού καπιταλιστικού καθεστώτος.

Αλλά ποιος ήταν ο λόγος, που κήρυξε ο Πατροκοσμάς την επανάσταση αυτή; Προφανώς η απάνθρωπη καταπίεση σε βάρος του λαού εκ μέρους των αρχόντων και άγρια εκμετάλλευσή του εκ μέρους των Εβραίων. Και ήταν απόλυτα φυσιολογικό να πρωτοστατήσει στην εναντίον του καταδρομή ο Δεσπότης Κουτούζης, προκειμένου να στηρίξει το καθεστώς της «περιούσιας» εκμετάλλευσης και καταπίεσης...

Όπως δυστυχώς συμβαίνει και στις μέρες μας. 

Αρκεί να σκεφθούμε τι θα γινόταν, αν η, λεγόμενη, Ιερά Σύνοδος αντιδρούσε αποφασιστικά στο ληστρικό μνημονιακό καθεστώς. 

Αλλά δυστυχώς επικράτησε ο συσχηματισμός, που ήταν ο καρπός του συμπνευματισμού των περισσοτέρων με το ληστρικό καθεστώς. Με αποκορύφωμα της προδοσίας την παρουσία του Αρχιεπισκόπου στο αποκρουστικό υπουργικό συμβούλιο του αρχιτέκτονα των μνημονίων.

Στην αναμέτρησή του Πατροκοσμά με τον Κουτούζη ο Θεός του είχε δώσει, πέρα απ’ το συναρπαστικό κήρυγμα, που προκαλούσε ηθικούς, πνευματικούς και κοινωνικούς τριγμούς και σεισμούς δύο ακόμη ακαταμάχητα όπλα: Το προφητικό και το θαυματουργικό χάρισμα. 

Που κυριολεκτικά συνάρπαζαν το λαό, ο οποίος τον ακολουθούσε προκαλώντας έντονα αισθήματα ανασφάλειας στο καθεστώς της καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Γεγονός που τους υποχρέωσε να πάρουν αποτελεσματικά μέτρα εναντίον του...

Να επιστρατεύσουν, δηλαδή, απέναντι στην πάμφωτη εκστρατεία του τα όπλα της σκοτεινής δεισιδαιμονίας του παπικού μεσαίωνα: Την περί αίρεσης, δηλαδή, λάσπη και τον αφορισμό. 

Με τα οποία οι πάπες, όχι μόνο τους όχλους αλλά και αυτοκράτορες τρομοκρατούσαν. 


Και ασφαλώς δεν παρέλειψαν να χρησιμοποιήσουν κι όλα τ’ άλλα μέσα, που το κατεστημένο επιστρατεύει σ’ ανάλογες περιπτώσεις. Τους πληρωμένους, δηλαδή, απ’ τον εβραϊκό, στην προκειμένη περίπτωση, μαμωνά ρουφιάνους και τραμπούκους.

Προκειμένου να τρομοκρατήσουν το λαό και να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του στον Άγιο. Με αποτέλεσμα να τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει την επικράτειά τους. Και κάπως έτσι οι ''ορθόδοξοι'' κακούργοι διαμόρφωσαν το κατάλληλο κλίμα, προκειμένου ν’ απαλλάξουν την πατρίδα...
απ’ τον μεγαλύτερο στα μαύρα εκείνα χρόνια, αναμορφωτή της Ορθοδοξίας και του έθνους.


Σχόλιο Π. κοινωνίας: H δημιουργία ''ταμπέλας'', με σκοπό την απαξίωση είναι συχνό φαινόμενο και στο ορθόδοξο διαδίκτυο.''Ζηλωτής'', φανατικός, χριστιανοταλιμπάν, και βεβαίως και αιρετικός ή πλανεμένος, είναι μερικές απο αυτές που αντιμετωπίζουν όσοι εξακολουθούν… να παραμένουν Επόμενοι Των Αγίων Πατέρων, έχοντας ως θεολογικό υπόβαθρο, την όντως Ορθόδοξη εμπειρική θεολογία της Αποκαλύψεως Του Χριστού.

Η θεολογία των Αποστόλων, η κοινή των Θεούμενων Πατέρων Δόξα, του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, του Μέγα Βασιλείου, του Οσίου Μάξιμου του ομολογητού, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, το πλήθος των Πατέρων, μοιάζουν ακατανόητα, και βαθιά σκανδαλίζουν όσους «Ελάτρευσαν τη κτίσει παρά τον κτίσαντα.»

Από τα βάθη των αιώνων, η φωνή ενός Προφήτη αναστατώνει τα οικουμενιστικά όνειρα:

«Τον Πάπα να καταράσθε, 
αυτός θα είναι η αιτία του κακού..»

Άγιος κοσμάς ο Αιτωλός

ΠΩΣ Ο ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ ΠΡΟΦΗΤΕΨΕ ΤΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ




Μας έστειλε ένας καλός φίλος της ιστοσελίδας την προφητεία του μεγάλου Αγίου της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του πιο πολύ γνωστού ως Πατροκοσμά, ένας Άγιος που άφησε μεγάλη παρακαταθήκη για την Ελλάδα και είχε προφητέψει 250 χρόνια πριν τα μελλούμενα και τα σημερινά.


«Προσπαθοῦν μὲ ‘‘ συρματόσχοινο ’’ νὰ ἀναστείλουν τὴν ἐκπλήρωση τῆς προφητείας τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ! ! !
Γράφει ὁ Γεώργιος Λατσὸς , Μηχανολόγος Μηχανικὸς Ε . Μ . Π . Συνταξιοῦχος ΔΕΗ , Πρόεδρος τῶν Φίλων τοῦ Ἁγίου Ὄρους Λαμίας .
Ἀφορμὴ γιὰ τὸ παρὸν ἄρθρο ἤταν ἡ τελευταῖα ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιον Ὄρος ( Νοέμβριος 2015 ) σὲ κελὶ σεβαστοῦ ἱερομονάχου στὶς Καρυὲς . Ἐκεῖ μεταξὺ τῶν ἄλλων σὲ ἕνα ἀρχονταρίκι ῥώτησα γιὰ μία περιέργη ἀσπρόμαυρη φωτογραφία ( προπολεμικὴ σὲ ἡμερομηνία ) ποὺ ἀπεικόνιζε ἕνα δένδρο ποὺ εἶχε φυτρώση ἀνάμεσα σὲ δύο βράχια . Ὁ ἱερομόναχος μοῦ ἐξήγησε ὅτι πρόκειται γιὰ ἕναν τὸπο τὸν ὁποῖον εἶχε ἐπισκεφθεῖ ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς τὸ ἔτος 1765 καὶ εἶχε μιλήσει , ὅπως πάντα ἔκανε στοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς . 
Ὑπάρχει καὶ μικρὸ εἰκονοστάσι ὅπως φαίνεται στὴν φωτογραφία , γιὰ νὰ θυμίζει τὴν θέση αὐτὴ . Συνήθως ἔστηνε γιὰ ἀνὰμνηση καὶ ἔναν σταυρὸ . Ὅμως αὐτὴ τὴ φορὰ ὁ γέροντας ἤταν ἀνήσυχος καὶ μοῦ πρότεινε νὰ πάω καὶ νὰ διαπιστώσω ‘‘ ἰδίοις ὄμμασι ’’ τὴν πληροφορία ὅτι οἱ κάτοικοι ( καὶ καλὰ ἔκαναν γιὰ λόγους ἀσφαλείας ) εἶχαν προσδὲσει τοὺς δύο ( ἀποκολλημένους πλέον ) βράχους μὲ συρματόσχοινο . Πράγματι στις 3 Δεκεμβρίου 2015 , βρέθηκα στὸ σημεῖο αὐτὸ στὸ ( Μεταξοχώρι )
Ἁγιᾶς Λαρίσης ( περίπου 3 χιλιόμετρα ἔξω ἀπὸ τὴν Ἁγιᾶ ) καὶ ἔγινε ἡ φωτογράφηση ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρὲς . Διαπίστωσα ὅτι πράγματι ὁ ἔνας βράχος ἔχει τελείως ἀποκολληθεῖ καὶ οἱ κάτοικοι τὸν ἔχουν πρόσδεσει μὲ χονδρὸ συρματόσχοινο (διαμέτρου 20 χιλιοστὰ ) για τὸν κίνδυνο τῆς κατολίσθησὴς του πρὸς τὸ χωριό . Ἡ ἱστορία ἀναφέρει λοιπὸν , ὅτι ὅταν πέρασε ἀπὸ ἐκεῖ ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς τὸ ἔτος 1765 ( σήμερα 2015 δηλαδὴ πρὶν ἀπὸ 250 χρόνια ἀκριβῶς ) συγκεντρώθηκαν ἐκεῖ οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ ( καλοπροαίρετοι καὶ μὴ ὅπως πάντα συνέβαινε ) καὶ τοὺς μίλησε μὲ πόνο ψυχῆς γιὰ τὴν μετάνοια , γιὰ τὴν Ἐθνικὴ ἀφύπνιση , γιὰ νὰ μιλᾶνε ἑλληνικὰ στὰ σπίτια τους ,για νὰ μαθαίνουν ἑλληνικὰ γράμματα στὰ παιδιὰ τους καὶ νὰ ἀποφεύγουν τὸν ἐκτουρκισμὸ , γιὰ τὴν τήρηση τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς καὶ ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα διασώθηκαν σὲ μᾶς ἀπὸ τὴν παράδοση .

Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἔχει γράψει πολὺ καλὸ καὶ μικρὸ σχετικὸ βιβλίο γιὰ τὸν βίο , τὶς προφητεῖες καί τὶς διδαχὲς τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλού ποὺ ὑπάρχει σὲ ὅλα τὰ χριστιανικὰ βιβλιοπωλεία . Τοὺς μίλησε ὅπως πάντα καὶ γιὰ τὸ Ποθούμενο ( κωδικὴ λέξη τῆς ἀπελευθέρωσης ἀπὸ τοὺς Τούρκους ) καὶ τοὺς ἔδινε κουράγιο γιὰ τὸ ὅτι γρήγορα θὰ ἐρχόταν αὐτὸ , ὅπως καὶ πραγματικὰ ἔγινε σὲ 56 χρόνια περίπου ἀπὸ τότε ( 1765 – 1821 ) . Ὅμως τὸν ῥωτοῦσαν καὶ γιὰ ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦσαν καὶ ὁ φωτισμένος καὶ χαριτωμένος ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἱερομόναχος τοὺς μιλοῦσε καὶ γιὰ τὰ ἔσχατα , για τὴν διάλυση τῆς Τουρκίας ἀπὸ τὸ Ξανθὸ Γένος , γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὴν ‘‘ Ἁγιὰ Σοφιὰ ’’ ( πάλι μὲ χρόνους μὲ καιροὺς πάλι δικὰ μας θἆ ’ ναι ). Μιλοῦσε γιὰ πολέμους μὲ παράξενα & πολὺ καταστροφικὰ ὄπλα , τὴν μεγάλη πεῖνα ποὺ θὰ ἔρθει , γιὰ παράξενες ἐφευρέσεις μέ ‘‘ σιδερένια πουλιὰ ’’ ποὺ θὰ πετᾶνε στὸν οὐρανὸ , γιὰ ἅμαξες ποὺ θὰ τρέχουν στὸν κάμπο χωρὶς ἄλογα πιὸ γρήγορα ἀπὸ τὸν ‘‘ λαγό ’’ , γιὰ τὸ ὅτι θὰ δέσουν τὴ γῆ μέ ‘‘ κλωστὲς ’’, γιὰ τὸ ὅτι θὰ γυρίζει ὁ διάβολος μὲ τὸ κολοκύθι του γύρω ἀπὸ τὴ γῆ ( δορυφόροι ) , γιὰ τὸν διάβολο ποὺ θὰ μπεῖ μέσα στὰ σπίτια μας ( τηλεόραση ) καὶ τὰ κέρατὰ του θὰ εἶναι στὰ κεραμίδια ( κεραῖες ) καὶ ἄλλα πολλὰ ποὺ ἀναφέρονται ἐκτενῶς στὶς προφητεῖες του .

Βεβαίως γινόταν ( ὅπως πάντα ) ὁ σχετικὸς περίγελος ὅταν ἔλεγε αὐτὰ τὰ θαυμαστὰ ποὺ θὰ συμβοῦν καὶ θὰ τὰ δοῦνε οἱ ἐπόμενες γενεὲς . Ὅπως πάντα , ὅλοι τὸν ῥωτοῦσαν , ἄλλοι μὲ περιέργια , ἄλλοι μὲ θαυμασμὸ καὶ ἄλλοι μὲ δυσπιστία ‘‘ καὶ πότε θὰ γίνουν αὐτὰ Πατροκοσμᾶ ; πότε θὰ εἶναι τὰ ἔσχατα ; ’’ Στὴν περίπτωσὴ μας συγκεκριμένα , ἀναφέρει ἡ ἱστορία , ( στὸ Μεταξοχώρι ) , ὁ Ἅγιος κοίταξε γύρω του καὶ εἶδε ἔνα συμπαγῆ βράχο . 
Μὲ πόνο ψυχῆς τοὺς ἐξήγησε ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ ἐκπληρωθοῦν καὶ θὰ ἔρθουν τὰ ἔσχατα ὅταν ‘‘φυτρώσει ἕνα δενδράκι καὶ θὰ σχίσει αὐτὸν τὸν συμπαγῆ βράχο στὴ μέση ’’.
Βεβαίως ὁ περίγελος ἀποκορυφώθηκε γιατὶ κανένα δενδράκι δὲν ὑπῆρχε , παρὰ μόνο γρασσίδι καὶ ὁ βράχος φαινόταν συμπαγὴς καὶ ἀκλόνητος . Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ἔφυγε καὶ πῆγε ἀλλοῦ νὰ ὁμιλήσει καὶ νὰ ἐμψυχώσει τοὺς ὑπόδουλους Ἕλληνες . Ἀλλὰ ἄλλοι δέχτηκαν τὶς διδαχὲς του καὶ ἵδρυσαν σχολεῖα , ἔκτισαν ἐκκλησίες λειτούργησαν κατηχητικὰ , διόρισαν δασκάλους κ.τ.λ. σύμφωνα μὲ τις ὑποδείξεις τοῦ Ἁγίου. Ἄλλοι ὅμως τὸν περιγέλασαν καὶ τοῦ ἀπαγόρευσαν νὰ προσεγγίσει στὸν τόπο τους ( ὅπως συνέβη στὴν Λευκάδα ) , ἀλλοῦ δὲν τοῦ ἔδωσαν νερὸ ( Λάρισα) ἀλλοῦ τὸν προπηλάκισαν καὶ τοῦ ἔσχισαν τὸ ὑποκάμισο ( ὑπάρχει σήμερα ματωμένο σὲ μουσεῖο ) καὶ τελικὰ τὸν κρεμάσαν γιατὶ ἔλεγε να σταματήσουν τὰ παζάρια τῆς Κυριακῆς καὶ να γίνονται τὸ Σάββατο ( πρᾶγμα ποὺ ἔθιγε ὅσους ἤθελαν ἀργία τὸ Σάββατο καὶ ἐργασία τὴν Κυριακὴ τὴν ἡμέρα τοῦ Κυρίου ! ! ! ) 
Μία φορὰ ἀναφέρεται τὸν διέσωσε ἀπὸ ἔναν διωγμὸ ἡ Χάμκω , ἡ μάνα τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ , ὁ ὁποῖος τὸν εἶχε σὲ μεγάλη ἐκτίμηση , μάλιστα τοῦ εἶχε πεῖ προφητικὰ ὅτι θὰ πάει στὴν Κωνσταντινούπολη ( ἤταν φιλοδοξία τοῦ Ἀλῆ νὰ γίνει σουλτάνος) , ὅπως καὶ πῆγε ( μὲ κόκκινα γένεια , τὸ κεφάλι του σὲ δοχεῖο μὲ μὲλι , συντηρητικὸ τῆς ἐποχῆς ) . Ἐξετάζοντας προσεκτικὰ τὴν φωτογραφία φοβᾶμαι ὅτι βρισκόμαστε μᾶλλον στὸ ‘‘ καὶ πέντε ’’ . Τὰ ‘‘ χιλιάρμενα ’’ κατεβαίνουν ἀπὸ τὴν Μαύρη Θάλασσα στὸ Αἰγαῖο & στὴ Μεσόγειο Θάλασσα , ( ὁ φονιᾶς τῶν ἀεροπλανοφόρων , οἱ S – 400 ἔχουν στηθεῖ μέσα στην Συρία γύρω ἀπὸ τὴν Τουρκία καὶ δὲν πρόκειται νὰ φύγουν , νέα καταστροφικὰ ὅπλα κάνουν τὴν ἐμφάνησὴ τους ( Καυτὸς Ἥλιος , Τελικὴ Κρίση , ὠραῖα ὀνόματα γιὰ πυραύλους ) . 
Οἱ Ἀρμένιοι , οἱ Κούρδοι , οἱ Ἰρανοὶ , οἱ Σύριοι ἔχουν ζητήσει τὴν βοήθεια τοῦ Ξανθοῦ Γένους , δηλαδὴ ἀκόμη καὶ μουσουλμανικὰ κράτη ζητᾶνε τὴ βοήθεια τοῦ Ὀρθοδόξου Ξανθοῦ Γένους καὶ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες δὲν τὴν ζητᾶμε , γιατὶ ‘‘ ἀνήκουμε στὴν ( λατινόφρονα & προτεσταντικὴ ) Δύσῃ ’’ ! ! ! Ἕλληνες Πατριῶτες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ , θαρσεῖτε μὴν πτοεῖστε , ἔχουμε ὁ καθὲνας μας τὸ ἰσχυρότερο ὄπλο στὰ χέρια μας , τὸ ὁποῖο τρέμει ἡ Νέα Τάξῃ Πραγμάτων. Ἂς ζητήσουμε μὲ τὸ κομβοσχοίνι μας τὸ Ἔλεος τοῦ Κυρίου καὶ θὰ μᾶς δοθεῖ ἄπλετα καὶ ἀπεριόριστα . Ὁ Χριστὸς μὲ ἕνα φύσιγμα θὰ διαλύσει τὸ σκοτεινὸ νέφος τῆς Διρθνοῦς τῶν τῶν Ἀσεβῶν . ‘‘ Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησὸν μας καὶ σῶσε μας ἀπὸ τὴν σατανικὴ Νέα Τάξῃ Πραγμάτων καὶ ὁδηγησὲ μας στὴν ὁδὸ τῆς..»

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

www.nikosxeiladakis.gr

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και το Σφράγισμα

Aκόμη να στοχάζεσθε και την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, καθώς γράφουν τα βιβλία της Εκκλησίας μας και λέγουν εις τον όγδοον αιώνα έχει να γένη το τέλος του κόσμου.

Μα πρωτύτερα έχει να γεννηθεί ο Αντίχριστος και να κάμει τόσα κακά εις τον κόσμον και έχει να ονομάσει του λόγου του υιόν Θεού και θέλει σταθή βασιλεύς να ορίσει τον κόσμον όλον και να κάνη θαύματα κατά φαντασίαν, δια να πλανά τους ανθρώπους να τον ομολογήσουν διά Χριστόν και όσοι τον πιστύεουν να τους τάζει τόσα αγαθά και ύστερα να τους βουλώνει εις το μέτωπον, μάλιστα οι Εβραίοι όλοι έχουν να τον πιστεύσουν.

Διά ημάς τους χριστιανούς έχει να στείλη ο Θεός τον προφήτην Ηλίαν διά να παραγγείλει και να διδάξει όσοι έχουν άγιον Βάπτισμα, την βόυλαν του Ιουσού Χριστού, να φυλάγωνται να μην πιστεύουν εκείνον τον πλάνον Αντίχριστον και εκείνα όπου τάξει είναι όλα ψεύτικα διά να τους γελάσει, να τους βουλώσει. Και καλύτερα να τυραννισθούν και να θανατωθούν παρά να τον πιστεύουν και να βουλωθούν.

Αυτά και άλλα έχει να διδάξει ο προήφτης Ηλίας. Και ύστερα εκείνος ο πλάνος ακούοντας το κήρυγμα του προφήτη Ηλία έχει να λυσσάξει από τον θυμό του και να τυραννεί και να παιδεύει όσους δεν τον πιστεύουν με τα πλέον χειρότερα βασανιστήρια και καλότυχος και τρισμακάριος όποιος υπομείνη και δεν βουλωθει, εκείνος βέβαια θέλει στεγανωθει και θέλει σταθει εις τον χορόν των μαρτύρων.

Και πάλιν άθλιος και ταλαίπωρος όποιος πλανεθεί και τον πιστεύσει και βουλωθεί, εκείνος έχει να καίεται πάντοτε εις την αιώνιον κόλασιν μαζί με τον πλάνον Αντίχριστον.

Αυτά λογιάζω, αδελφοί μου, σας ετρόμαξαν την καρδίαν και αληθινά φοβερά πράγματα είναι και εγώ όπου τα λέγω τρέμω και δειλιώ, μα τί να κάμω όπου έχω χρέος να σας τα φανερώσω. Λοιπόν ύστερα από αυτά τα κακά του κατηραμένου Αντιχρίστου θέλει λάμψει ο Πανάγιος σταυρός επάνω εις τον ουρανόν…

«… Καθώς εις τον καιρόν του Νώε οι άνθρωποι δεν επίστευον αλλά τον επεριγελούσαν, έως όπου ήλθεν εξάφνως η οργή του Θεού και ο κατακλυσμός και έπνιξεν όλον τον κόσμον, ομοίως και τώρα χριστιανοί μου εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Χριστού μας δεν έχουν να πιστεύσουν οι άνθρωποι καθώς και τότε δεν επίστευσαν.

Το ηξεύρω και εγώ χριστιανοί μου πως με περιγελούν και λέγουν: 
Τώρα ήλθες εσύ παλαιοκαλόγερε, να μας ειπείς λόγια εδικά σου. Τα λόγια οπού σας λέγω δεν είναι εδικά μου, είναι λόγια του Παναγίου Πνεύματος, οι αμαρτίες είναι εδικές μου, και όποιος θέλει να πιστεύσει, πλην είναι ο καθένας ελεύθερος και όπως θέλει να κάμει.

ΔΙΔΑΧΑΙ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

Τί είχε πει ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός για το φετινό Πάσχα!



«ΘΑ΄ΡΘΟΥΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΕΣ 
Η ΜΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ…»

Το έτος 2017 που διανύουμε, συμπίπτει το Πάσχα των Ρωμαιοκαθολικών με το δικό μας Ορθόδοξο Πάσχα, στις 16 Απριλίου. Την επόμενη φορά που θα συμπέσει είναι μετά από 8 χρόνια το 2025. Την επόμενη χρονιά, δηλαδή το 2018 με το παλιό ημερολόγιο όμως συμπίπτει παρά μια ημέρα ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου με το Πάσχα.
Με το παλιό λοιπόν ημερολόγιο, το Μεγάλο Σάββατο του 2018 είναι 25 Μαρτίου, του Ευαγγελισμού δηλαδή και τη Κυριακή είναι 26 Μαρτίου, Κυριακή του Πάσχα.
Θα έχουμε δηλαδή και πάλι διπλή πασχαλιά.

Εύλογα λοιπόν θα διερωτάσθε πότε θα έρθει το ποθούμενο, το 2017, το 2018 ή το 2025;

Να ευφραίνεσθε όπου είσθε Ορθόδοξοι Χριστιανοί!!!



«Εγώ εδιάβασα πολλά περί Εβραίων, ασεβών, αιρετικών και αθέων. Τα βάθη της σοφίας ηρεύνησα. Όλες οι πίστες είναι ψεύτικες. Τούτο εκατάλαβα αληθινά. Μόνον η πίστις των Ορθοδόξων είναι καλή και αγία, το να πιστεύομε και να βαπτιζώμεθα εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος… Τούτο σας λέγω εις το τέλος, να ευφραίνεσθε όπου είσθε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και να κλαίτε διά τους ασεβείς και τους αιρετικούς που περιπατούν εις το σκότος». 

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Η σημερινή κρίση και οι προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού



Στην ιστορία του έθνους μας, αδελφοί, έχουν καταγραφεί τόσον λαμπρές και ένδοξες περίοδοι όσον και λυπηρές και τραγικές τοιαύτες.

Ενθυμούμενοι φιλοσοφούντες την ιστορία μας οφείλουμε, ως χριστιανοί, να εξετάζουμε τα γεγονότα όχι επιπολαίως, επιφανειακώς, δηλαδή εκ της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής μόνον σκοπιάς, αλλά εμβαθύνοντες και αναλύοντες αυτά με πνευματικόν όμμα, φωτιζόμενοι υπό του Αγίου Πνεύματος και της διδασκαλίας των Αγίων Πατέρων.

Διατί εφθάσαμε στον κατήφορον αυτόν; Μήπως εγκαταλείψαμε, ίσως ανεπιστρεπτί, την πατρώα ευσέβεια, την Αμώμητο Πίστη μας; Ρητορικό το ερώτημα. Η αποστασία είναι εμφανής. Μήπως ο Πολυεύσπλαγχνος και Μακρόθυμος Θεός μας, μας εγκαταλείπει παιδαγωγικώς, ώστε να βασανισθούμε λίγο εδώ, στον μάταιο τούτο κόσμο, και αφού φιλοσοφήσουμε την τραγική μας πτώσι, να μετανοήσουμε και να επιστρέψουμε στην Πατρική αγκάλη;

Ορμώμενοι από το τραγικόν της τελευταίας περιόδου, λόγω της οικονομικής – κατ’ ακρίβειαν, πνευματικής – κρίσεως, θεωρήσαμε καλό να θυμηθούμε για ακόμη μία φορά τις προφητείες του ισαποστόλου Κοσμά του Αιτωλού (από το σχετικό βιβλίο του Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου):

Μερικές από τις προφητείες:

-44. Θα έρθει καιρός που θα διευθύνουν τον κόσμο τα άλαλα και τα μπάλαλα (σημ. Συλλόγου: ηλεκτρονικοί υπολογιστές;)

-45. Το κακό θα σας έρθει από τους διαβασμένους.

-57. Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων.

-58. Στην Πόλι θα χυθή αίμα που τριχρονίτικο δαμάλι θα πλέξη (=πλεύση).

-59. Καλότυχος όποιος ζήσει μετά τον γενικό πόλεμο. Θα τρώγη με ασημένιο κουτάλι.

-63. Οι Τούρκοι θα φύγουν, αλλά θα ξανάρθουν πάλι και θα φθάσουν ως τα Εξαμίλια. Στο τέλος θα τους διώξουν εις την Κοκκινη Μηλιά. Από τους Τούρκους το 1/3 θα σκοτωθή, το άλλο τρίτο θα βαπτισθή και μονάχα το 1/3 θα πάει στην Κόκκινη Μηλιά.

-67. Θα σας επιβάλουν μεγάλο και δυσβάστακτο φόρο, αλλά δεν θα προφθάσουν.

-68. Θα βάλουν φόρο στις κότες και τα παράθυρα.

-71. Όταν ακούσετε ότι ο πόλεμος πιάστηκε από κάτω, τότε κοντά θα είναι.

-84. Θα έρθη καιρός, που θα φέρη γύρες ο διάβολος με το κολοκύθι του (σ. Σ.: δορυφόροι;)

-90. Τον Πάπα να καταράσθε διότι αυτός θα είναι η αιτία.

-103. Θα είναι όγδοος αιώνας που θα γίνουν αυτά (σ.σ.: κατά τη θεώρησι του χρόνου υπό της Εκκλησίας μας, είμαστε τώρα στον όγδοο αιώνα).

-116. Θα βγουν πράγματα από τα σχολεία, που ο νους σας δεν φαντάζεται (σ. Σ.: τι διδάσκεται σήμερα στα σχολεία; πονηρά και βλάσφημα αναγνώσματα, αλλοιωμένη γλώσσα, αλλοιωμένα θρησκευτικά και ιστορία, θρησκείες και θεωρίες με αντιχριστιανικές, κοσμικές, ακόμη και αποκρυφιστικές, κάποιες φορές, ρίζες και προεκτάσεις – ψυχολογικές και κοινωνιολογικές θεωρίες, οικονομικοπολιτικές θεωρίες, θρησκευτικές δοξασίες και πρακτικές -, νεοεποχίτικα μηνύματα, θεωρία εξελίξεως, θεωρία της Μεγάλης Εκρήξεως. Βεβαίως, μέγα πρόβλημα είναι και το ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγηταί είναι ως επί το πλείστον άπιστοι και εκκοσμικευμένοι ή και στρατευμένοι υπέρ κάποιων εκ των ως άνω αντιχριστιανικών θεωριών, οπότε η διδασκαλία αποβαίνει, το δίχως άλλο, επιζήμιος για τα χριστιανόπουλα. Ο Άγιος Κοσμάς λέγει: «Από το σχολείο μανθάνομεν, το κατά δύναμιν, τι είναι Θεός, τί είναι ή Αγία Τριάς, τι είναι άγγελοι, τι είναι αρχάγγελοι, τι είναι δαίμονες, τι είναι παράδεισος, τι είναι κόλασις, τί είναι αμαρτία, αρετή. Από το σχολείον μανθάνομεν τι είναι Αγία Κοινωνία, τι είναι Βάπτισμα, τι είναι το άγιον Εύχέλαιον, ο τίμιος γάμος, τι είναι ψυχή, τι είναι κορμί, τα πάντα από το σχολείον τα μανθάνομεν». Αυτά μαθαίνουμε τώρα στα σχολεία, αδελφοί; Κανείς δεν μπορούσε να φαντασθεί από την παλαιά εν ζωή γενεά ότι θα καταντήσει έτσι η ελληνική παιδεία. Τι θα κάνουμε, επιτέλους, που αφήνουμε τα παιδιά μας να θανατώνονται πνευματικώς στα σημερινά νεοεποχίτικα σχολεία;

-117. θα δείτε στον κάμπο αμάξι χωρίς άλογα να τρέχη γρηγορώτερα από τον λαγό (σ. Σ.: αυτοκίνητα;).

-119. θα έρθη καιρός που οι άνθρωποι θα ομιλούν από ένα μακρυνό μέρος σε άλλο, σαν να’ ναι σε πλαγινά δωμάτια, π.χ. από την Πόλι στη Ρωσία (σ.σ.: τηλέφωνο, διαδίκτυο;)

-120. Θα δείτε να πετάνε άνθρωποι στον ουρανό σαν μαυροπούλια και να ρίχνουν φωτιά στον κόσμο (σ. σ.: αεροπλάνα;). Όσοι θα ζουν τότε θα τρέξουν στα μνήματα και θα φωνάζουν «ευγάτε εσείς οι πεθαμένοι να μπούμε εμείς οι ζωντανοί».

Από τον Ορθόδοξο Σύλλογο «Ο Άγιος Γεδεών» Τυρνάβου

Η καπήλευση και ο εμπαιγμός των αγίων από τους οικουμενιστές



Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀπόδειξη, πόσο ἔχουν ξεφύγει ἀπὸ τὴν Παράδοση τῶν Πατέρων καὶ πόσο τοὺς καπηλεύονται καὶ ἐμπαίζουν οἱ οἰκουμενιστὲς, ἰδίως Ἐπίσκοποι καὶ ἱερεῖς, ἀπὸ τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται τελευταῖα μὲ ἀφορμὴ τὴν ἑορτὴ τοῦ ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἐκεῖ ἀνακαλύπτει κάθε νοήμων ἄνθρωπος τὴν ἀνακολουθία λόγων καὶ ἔργων. Γιὰ νὰ φανεῖ αὐτὸ καθαρά, ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχουν σκανδαλισμοί, θὰ κάνουμε μία σύγκριση τῶν λόγωντοῦ ἁγίου μὲ τά λόγια καὶ ἔργα αὐτῶν ποὺ τὸν ὑμνοῦν (στο κείμενο μὲ σκούρα γράμματα).


Ἡ ἀποστολή ποὺ ἀνέλαβε ὁ ἅγιος, ὅπως γράφει ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστίνος στὸ σχετικὸ γνωστὸ ἔργο του, ἦταν «νὰ πολεμήση τὸν Ἑωσφόρον, νὰ πολεμήση τὸ θηρίον εἰς τὰ ἴδιά του κέντρα. Ν' ἀφυπνίση συνειδήσεις βεβαρημένας. Νὰ παρηγορήση. Νὰ σπογγίση δάκρυα. Ν' ἀναπτερώση τὸ φρόνημα, νὰ θερμάνη τὸ συναίσθημα τῶν πιστῶν, νὰ σταματήση τὸ κύμα τοῦ ἐξισλαμισμοῦ, νὰ ὑψώση κέρας χριστιανῶν Ὀρθοδόξων, νὰ πέση ἐπὶ τέλους μαχόμενος διὰ τὴν Πίστιν». Πράγματα ποὺ δὲν κάνουν αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν. Λέει λοιπὸν ὁ ἅγιος:
«Καὶ τί πληρωμὴν θέλω ἐγώ; Χρήματα; Καὶ τί νὰ τὰ κάμω; Ἐγώ, μὲ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, μήτε σακκούλα ἔχω, μήτε σπίτι, μήτε ἄλλο ράσο· καὶ τὸ σκαμνὶ ὁποὺ ἔχω ἰδικόν σας εἶνε, τὸ ὁποῖον εἰκονίζει τὸν τάφον μου. Ἐτοῦτος ὁ τάφος ἔχει ἐξουσίαν νὰ διδάξη βασιλεῖς, πατριάρχας, ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, ἄνδρας καὶ γυναίκας, νέους καὶ γέροντας καὶ ὅλον τὸν κόσμον. Ἀνίσως καὶ ἐπεριπατοῦσα διὰ ἄσπρα (=χρήματα), θὰ ἤμουν τρελὸς καὶ ἀνόητος· ἀμὴ τί εἶνε ἡ πληρωμή μου;.... καὶ μὲ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ ἐσταυρωμένου καὶ Θεοῦ δὲν ἔχω μήτε σακκούλα, μήτε σπίτι, μήτες κασέλα, μήτε ἄλλο ράσο ἀπὸ αὐτὸ ὁποὺ φορῶ, ἀλλὰ ἀκόμη παρακαλῶ τὸν Κύριόν μου μέχρι τέλους τῆς ζωῆς μου νὰ μὲ ἀξιώση νὰ μὴν ἀποκτήσω σακκούλα, διότι ὡσὰν κάμω ἀρχὴν νὰ παίρνω ἄσπρα(=χρήματα), εὐθὺς ἔχασα τοὺς ἀδελφούς μου, καὶ δὲν ἠμπορῶ καὶ τὰ δυό, ἢ τὸν Θεὸν ἢ τὸν διάβολον». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς(καὶ μάλιστα οἱ χωρὶς οἰκογενειακὲς ὑποχρεώσεις Μητροπολίτες), οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, τελοῦν τὰ μυστήρια, τὰ μνημόσυνα, τοὺς ἁγιασμοὺς κλπ. ἀφιλοκερδῶς; Ἡ σύνοδος στὸ Κολυμπάρι μὲ τὰ ξενοδοχεῖα πέντε ἀστέρων καὶ τὰ συμπόσια καὶ τὶς συναυλίες, εἶχε μήπως καμία σχέση μὲ τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Ἁγίου; Ἡ στάση τῶν κληρικῶν ἀπέναντι στὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ δὲν φανερώνει ἂν μή τι ἄλλο, ὅτι δυστυχῶς τὰ ἄσπρα (=χρήματα) παίζουν σήμερα μεγάλο ρόλο στὰ θέματα ζωῆς καὶ ἀποφάσεων τῶν κληρικῶν;
«Ἀφήνομεν λοιπόν, ἀδελφοί μου, τὰς φλυαρίας τῶν ἀσεβῶν, τῶν αἱρετικῶν, τῶν ἀθέων, καὶ λέγομεν μόνον ὅσα τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐφώτισε τοὺς ἁγίους Προφήτας, Ἀποστόλους καὶ Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ μᾶς ἔγραψαν».Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, μιλοῦν πιὰ σήμερα γιὰ αἱρέσεις; Οἱ ἐπίσκοποι μιλοῦν πάντως, ἀντὶ γιὰ φλυαρίες γιὰ διαλόγους, γιὰ μεταπατερικὲς διδαχὲς καὶ Πατριάρχες ὀνομάζουν τοὺς ἁγίους θύματα τοῦ ἀρχέκακου ὄφεως.

«Τὸν παλαιὸν καιρὸν οἱ ἄνθρωποι, ὅταν ἤθελον νὰ παιδεύσουν κανένα

ἄνθρωπον, ἔκανον ὅρκον καὶ ἔλεγον, νὰ δώση ὁ Θεὸς νὰ τὸν βάλη μὲ τοὺς ἱερεῖς τοῦ 18ου αἰῶνος. Διὰ τοῦτο, ἀδελφοί μου, εἶνε δύσκολον τὴν σήμερον νὰ σωθοῦν πατριάρχαι, ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, κ.λπ. Διὰ τοῦτο σᾶς συμβουλεύω, ἅγιοι ἱερεῖς, τώρα ποὺ ἔχετε καιρόν, μετανοήσατε, ἵνα σωθῆτε». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, μιλοῦν περὶ προσωπικῆς μετανοίας καὶ γιὰ τὴν σωτηρία τους; Ὄχι, βεβαίως. Ἀντιθέτως, ἐνῶ γιὰ αὐτὰ οὐδὲν σχόλιον ποιοῦν, εἶναι λαλίστατοι γιὰ τὴν καταδίκη ἢ τὴν δυσκολία σωτηρίας τῶν ἄλλων.

«Λέγω μόνον ὅτι ὅστις θέλει νὰ γίνῃ ἱερεύς, πρέπει νὰ εἶνε καθαρὸς ὡς ἄγγελος· νὰ ἠξεύρῃ γράμματα νὰ ἐξηγῇ τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον. Καὶ ὅταν γίνῃ 30 χρονῶν καὶ τὸν παρακαλέσουν οἱ κοσμικοὶ καὶ ὁ Δεσπότης, τότε νὰ γίνεται ἱερεύς, χωρὶς νὰ δώση χρήματα. Καὶ νὰ κατοικῆ πλησίον εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ὅποιαν ὥραν τὸν ζητήσουν οἱ κοσμικοὶ νὰ τὸν εὑρίσκουν. Νὰ στοχάζεται ποῖος εἶνε μαλωμένος μὲ τὴ γυναῖκα του, ποῖος ἀδελφὸς μὲ τὸν ἀδελφόν του, ποῖος γείτονας μὲ τὸν γείτονά του, νὰ τοὺς φέρη εἰς ἀγάπην, καὶ νὰ θυσιάζεται διὰ τὸ ποίμνιόν του. Καὶ ὅταν λειτουργῆ καὶ τελειώνη τὸ Εὐαγγέλιον, νὰ τὸ ἐξηγῆ εἰς τοὺς χριστιανούς, τί παραγγέλλει ὁ Χριστὸς νὰ κάμνουν. Καὶ νὰ στοχάζεται ὅτι οἱ φοῦντες, ὁποὺ εἶνε εἰς τὸ ἐπιτραχήλι, σημαίνουν τὰς ψυχὰς τῶν χριστιανῶν· καὶ ἂν χαθῆ μία ψυχή, ἔχει νὰ δώση λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. Καὶ νὰ στοχάζεται ὅτι τὸ φαιλόνι ὁποὺ φορεῖ καὶ δὲν ἔχει μανίκια, φανερώνει πὼς ὁ ἱερεὺς δὲν πρέπει νὰ ἔχη χέρια νὰ ἀνακατώνεται εἰς τὰ κοσμικὰ πράγματα, ἀλλὰ νὰ ἔχη πάντοτε τὸν νοῦν του εἰς τὸν οὐρανόν. Καὶ ὅταν μαζεύη τὸ φαιλόνιον καὶ γίνεται ὡσὰν δυὸ πτέρυγες, φανερώνει πὼς ἂν κάμνη καλὰ ἔργα, ὡσὰν ἄγγελος θὰ πετάξη νὰ ὑπάγη εἰς τὸν παράδεισον. Ἂν δὲ εἶνε ἀνάξιος, ἀγράμματος, μολυσμένος μὲ ἁμαρτίας, καὶ δίδη γρόσια, καὶ βάνη μεσίτας νὰ γίνῃ ἱερεύς, τότε μὲ αὐτὰ ἀγοράζει τὴν κόλασιν· καὶ ὅταν λέγη τὸ Εὐαγγέλιον, καὶ λέγη τόσα ψεύματα, ἀλλοίμονον εἰς ἐκεῖνον τὸν ἱερέα». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, μιλοῦν σήμερα γιὰ τὸν ἀποκλεισμὸ τῆς αὐτοπροβολῆς καὶ τῆς σιμωνίας; Τῆς ἀγγαρείας καὶ τοῦ βιοπορισμοῦ; Γιὰ τὴν προσωπική τους εὐθύνη γιὰ κάθε ψυχὴ, ποὺ σκανδαλίζεται ἀπὸ τὶς πράξεις τους; Χτυποῦν τὴν πόρτα τοῦ ἀνέργου, τοῦ πονεμένου, τοῦ σκανδαλισμένου, τοῦ ἐγκαταλελειμένου, τοὺ πλανεμένου, γιὰ νὰ τόν σώσουν; Γυρίζουν ὅλη τὴν Ἑλλάδα ἀφιλοκερδῶς γιὰ νὰ κατηχήσουν τὸ ποίμνιο, τὸ ὁποῖο οἱ ἴδιοι ὀνομάζουν συνεχῶς ἀκατήχητο;


«Τὸν παλαιὸν καιρὸν οἱ Ἑβραῖοι ἐθανάτωσαν ὅλους τοὺς προφῆτας, ὅλους τοὺς δικαίους διδασκάλους· χιλιάδες φορὲς ἄφησαν τὸν Χριστὸν καὶ ἐπροσκύνησαν τὸν διάβολον, καὶ τόσον, ὁποὺ ἔκαμαν ἕνα μοσχάρι καὶ τὸ ἐπροσκυνοῦσαν διὰ Θεόν, καθὼς τὸ ἔχουν ἕως τὴν σήμερον (54). Καὶ τώρα τὸ αὐτὸ εἶνε νὰ συναναστρέφεσαι καὶ νὰ πραγματεύεσαι, νὰ τρώγης καὶ νὰ πίνης μὲ τὸν διάβολον.Ἐτόλμησαν καὶ ἐσταύρωσαν καὶ τὸν Χριστόν μας. Ὁ Πανάγαθος εἰς ὅλα αὐτὰ τοὺς ἐφύλαγε, τοὺς ἐσκέπαζεν. Ἐκαρτέρησεν ὁ Κύριος ὕστερα ἀπὸ τὴν σταύρωσίν του τριάντα χρόνια νὰ μετανοήσουν, ἀλλὰ δὲν μετενόησαν. Τότε τοὺς κατηράσθη, τοὺς ἀφώρισε, τοὺς ὠργίσθη καὶ ἀφῆκε τὸν διάβολον μέσα εἰς τὴν καρδίαν των, καθὼς τὸν ἔχουν ἕως σήμερον. ....Καὶ τώρα μὴ δυνάμενοι οἱ Ἑβραῖοι νὰ τὸν μετασταυρώσουν τὸν Χριστόν, κάθε Μεγάλην Παρασκευὴν τὸν κάνουν ἀπὸ κερὶ καὶ τὸν σταυρώνουν, καὶ ὕστερα τὸν καίουν· ἢ παίρνουν ἕνα ἀρνὶ καὶ τὸ κτυποῦν μὲ τὰ μαχαίρια καὶ τὸ σταυρώνουν ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ. Ἀκούετε κακίαν τῶν Ἑβραίων καὶ τοῦ διαβόλου; Καθὼς γεννηθῆ τὸ Ἑβραιόπαιδον, ἀντὶ νὰ τὸ μαθαίνουν νὰ προσκυνῇ τὸν Θεόν, οἱ Ἑβραῖοι, παρακινούμενοι ἀπὸ τὸν πατέρα των διάβολον, εὐθὺς ὁποὺ γεννηθῆ, τὸ μαθαίνουν νὰ βλασφημᾷ καὶ νὰ ἀναθεματίζῃ τὸν Χριστόν μας καὶ τὴν Παναγίαν μας· καὶ ἐξοδεύουν πενήντα, ἑκατὸν πουγγιὰ νὰ εὕρουν κανένα χριστιανόπουλο νὰ τὸ σφάξουν, νὰ πάρουν τὸ αἷμα του, καὶ μὲ ἐκεῖνο νὰ κοινωνοῦν. Ὁ διάβολος θέλει νὰ πίνωμεν τὸ αἷμα τῶν παιδιῶν, καὶ ὄχι ὁ Θεός. Ὁ Χριστὸς μᾶς παραγγέλει νὰ εὐχώμεθα ὅλον τὸν κόσμον. Ὁ Ἑβραῖος, ὅσον καὶ ἂν εἶνε φίλος σου, πήγαινε, καλημέρισέ τον, καὶ βάλε τὸ αὐτί σου νὰ ἀκούσῃς τί σοῦ λέγει. Ἐσὺ τὸν εὔχεσαι καὶ τὸν χαιρετᾶς καὶ ἐκεῖνος σὲ καταρᾶται καὶ σοῦ λέγει, κακὴ ἡμέρα σου, διότι ἡ καλὴ ἡμέρα εἶνε τοῦ Χριστοῦ, καὶ δὲν θέλει οὔτε νὰ τὴν ἀκούσῃ οὔτε νὰ τὴν εἴπῃ ὁ Ἑβραῖος. Κοίταξε εἰς τὸ πρόσωπον ἕνα Ἑβραῖον ὅταν γελᾷ· τὰ δόντια του ἀσπρίζουν, τὸ πρόσωπόν του εἶνε ὡσὰν πανὶ ἀφωρισμένο, διότι ἔχει τὴν κατάραν ἀπὸ τὸν Θεόν, καὶ δὲν γελᾶ ἡ καρδία του. Ἔχει τὸν διάβολον μέσα του ὁποὺ δὲν τὸν ἀφήνει». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, δὲν μιλοῦν πιὰ γιὰ τέτοια πράγματα. Ἀντιθέτως ἀκολουθοῦν τὸν Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος ὀνομάζει τὴν συναγωγὴ εὐλογημένη. Σήμερα σιγοῦν διότι τὸ ἀπαγορεύει ἡ ἀγαπολογία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὸ ἐπιβάλλει ὁ νόμος. Σήμερα ὁ Ἅγιος θὰ καταδικαζόταν αὐστηρότατα ὡς ρατσιστὴς καὶ μισάνθρωπος.
«Πρέπει νὰ ἀγαπῶμεν τὸν ἀδελφόν μας, ὅτι ἔχομεν μίαν Πίστιν, ἕνα Βάπτισμα, τὰ Πανάχραντα Μυστήρια μεταλαμβάνομεν, ἕνα παράδεισον ἐλπίζομεν νὰ ἀπολαύσωμεν, μίαν κεφαλὴν ἔχομεν, τὸν Χριστόν μας». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, βλέπουν σήμερα πολλὲς πίστεις, πολλὰ βαπτίσματα, πολλὰ μυστήρια, πολλοὺς ὁδοὺς σωτηρίας.
«Ὁ ἀντίχριστος εἶνε· ὁ ἕνας εἶνε ὁ Πάπας καὶ ὁ ἕτερος εἶνε αὐτὸς ὁποὺ εἶνε εἰς τὸ κεφάλι μας, χωρὶς νὰ εἰπῶ τὸ ὄνομά του· τὸ καταλαμβάνετε, μὰ λυπηρὸν εἶνε νὰ σᾶς τὸ εἰπῶ, διότι αὐτοὶ οἱ ἀντίχριστοι εἶνε εἰς τὴν ἀπώλειαν, καθὼς τὸ ἔχουν. Ἡμεῖς ἐγκράτεια, αὐτοὶ ἀπώλεια· ἡμεῖς νηστεία, αὐτοὶ πολυφαγία· ἡμεῖς παρθενία, αὐτοὶ πορνεία· ἡμεῖς δικαιοσύνη, αὐτοὶ ἀδικωσύνη». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, ὀνομάζουν τὸν Πάπα ἁγιώτατο ἐπίσκοπο Ρώμης, τὸ Ἰσλὰμ ἀβρααμικὴ θρησκεία, τὰ περὶ Ἀντιχρίστου φανατισμό, μισαλλοδοξία, ζηλωτισμό, ἐθνικισμό.
«Τὶς Κυριακές νὰ μὴ δουλέψητε ὁλότελα. Μήτε νὰ πωλήσετε μήτε νὰ ἀγοράσητε, οὔτε χωράφι οὔτε ἀμπέλι νὰ κοιτάζετε, μήτε νὰ φωκαλίζετε τὰ ἀχούρια σας· μονάχα νὰ διαβάζετε βιβλία, νὰ μαθαίνετε τὰ καλὸν καὶ τὸ τέλος τῆς ζωῆς μας, ὅτι ὅλοι θέλομεν ἀποθάνει καθὼς τὸ βλέπομεν καθ' ἑκάστην». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, συνέβαλαν μὲ τὴν σιωπὴ τους καὶ τὴν ἀπραξία τους στὴν κατάργηση τῆς κυριακάτικης ἀργίας καὶ στὴν ἐξοικείωση τοῦ ποιμνίου μὲ αὐτὴν τὴν κατάσταση.
Ἀλήθεια οἱ ἱερώμενοι τῆς μητροπόλεως Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου, ποὺ καταδικάζουν καὶ ὑβρίζουν "ὀρθόδοξα" καὶ ἐρήμην τὸν γέροντα Σάββα γιὰ τὸν ὁμολογιακό του ἀγῶνα καὶ παράλληλα στηρίζουν τὴν Οὐνία, τὸν ἐκδυτικισμὸ καὶ ἕναν αὐταρχικὸ καθωσπρεπισμὸ "εἰς τὰ τῆς Πίστεως", τὸν ἐπισκοποκεντρισμὸ καὶ τὴν δεσποτοκρατία, τὸ δεσποτικὸ ψεῦδος, μ' ἕνα λόγο τὴν "νέα ἐκκλησία" τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, σκέφτηκαν πόσο ἀπέχουν ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ Ἁγίου;

Τὴν διαφορὰ τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ μὲ ἑμᾶς τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀλλὰ κυρίως μὲ τοὺς οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, ποὺ σήμερα τολμοῦν χωρὶς αἰδὼ νὰ τὸν ὑμνοῦν δείχνουν τὰ παρακάτω του λόγια:
«Ἕνας ἄνθρωπος, ἀδελφοί μου, ὁποὺ φυλάγει τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ, γίνεται σοφὸς καὶ δὲν φοβεῖται ὅλον τὸν κόσμον· ἄλλος πάλιν, ὁποὺ δὲν φυλάγει τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ, γίνεται μωρός, φοβεῖται καὶ ἀπὸ τὸν ἴσκιον του, ἂς εἶνε καὶ βασιλεὺς νὰ ὁρίζη ὅλον τὸν κόσμον...ὅστις ἔχει τὸν Χριστὸν μέσα εἰς τὴν καρδίαν του, δὲν φοβεῖται ὅλον τὸν κόσμον».

Ταῖς πρεσβείαις τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ,

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Μέσα στη διεφθαρμένη κοινωνια, ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΖΗΤΩ! ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ! ΠΑΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΩ ΕΝΑΝ ΑΓΙΟ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΤΙΠΟΤΕ. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΒΡΙΣΚΩ… (ΗΛΙΑΣ ΜΗΝΙΑΤΗΣ)

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΖΗΤΩ ΟΤΑΝ ΠΑΥΣΟΥΝ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ 
ΝΑ ΖΟΥΝ ΩΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡΟΣ 
ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, 
ΤΟΤΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΖΟΥΝ ΩΣ ΚΤΗΝΗ 

Άγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλος



Απόσπασμα από ομιιλία τοῦ Ηλία Μηνιάτη, τὴν πρώτην (Α´) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν. Πώωω, τί λέγει ἐκεῖ πέρα! Κι αὐτὸς λυπημένος πολὺ γιὰ τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ γένους μας, παίρνει καὶ κόσκινο καὶ κοσκινίζει.
Θὰ μιμηθῶ, λέει, τὸν Διογένη! ῞Οπως ὁ Διογένης, μέσ᾿ στὸ μεσημέρι πῆρε φανάρι καὶ γύριζε στοὺς δρόμους τῆς ᾿Αθήνας καὶ ἔψαχνε·
—Τί ζητᾷς; Τί ἔχασες; Τί θέλεις μὲ τὸ φανάρι; τὸν ρωτοῦσαν, ὁ ἥλιος φωτίζει τὴ γῆ…
—῎Ανθρωπον ζητῶ!… ῎Ω, πόσο ὡραῖος εἶνε ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ἄνθρωπος εἶνε…
—῎Ανθρωπο ζητῶ!… ῎Ελεγε μεγάλο λόγο, φιλοσοφικό.
—Μέσ᾿ στὴν κοινωνία, τὴ διεφθαρμένη κοινωνία, λέει ὁ Μηνιάτης, ἐγω ὡς ὁ Διογένης δὲ᾿ θὰ κρατήσω φανάρι… ῎Εχω ἄλλο φανάρι· καὶ τὸ φανάρι μου εἶνε τὸ Εὐαγγέλιο. Παίρνω λοιπὸν τὸ Εὐαγγέλιο καὶ κατεβαίνω μέσ᾿ στὴν κοινωνία… Καὶ πηγαίνω στὰ σπίτια, καὶ δὲ᾿ βλέπω καὶ ἴχνος εὐσεβείας. Πηγαίνω στὰ σχολεῖα, καὶ δὲ᾿ βλέπω ἐκεῖ φλογεροὺς διδασκάλους. Πηγαίνω εἰς τὰ δικαστήρια, καὶ βλέπω ἐκεῖ ψευδομάρτυρας —ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου—. Πηγαίνω εἰς τὴν ἀγορά καὶ βλέπω, ὅτι κλέβει ὁ ἕνας τὸν ἄλλο. Καὶ πηγαίνω παντοῦ… Πηγαίνω και στὰ σπίτια τὰ μεγάλα, τὰ πλούσια, καὶ ἴχνος εὐσεβείας δὲν ὑπάρχει· Πάω στὶς καλύβες, κ᾿ ἐκεῖ δὲ᾿ βλέπω τίποτα… ῎Ω, ποῦ νὰ βρῶ Χριστιανό; Χριστιανὸ ζητῶ!… Χριστιανὸ ζητῶ!…
Τέλος, λέει, θὰ πάω κάπου, ποὺ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ βρῶ Χριστιανούς… Καὶ τολμάει, λοιπόν, ὁ Μηνιάτης καὶ προχωράει… Καὶ προχωράει καὶ προχωράει… γιὰ νὰ πάει στὴν ἐκκλησία. ῍Ας πάω, λέει στὸ κήρυγμά του, στὴν ἐκκλησία…για νὰ βρῶ ἕναν ἅγιο.
Μπαίνω μέσα στὴν ἐκκλησία καὶ ψάχνω μεταξὺ τῶν ἱερέων καὶ ἀρχιερέων νὰ βρῶ ἕναν ἅγιο, ἕναν θαυματουργό, ἕναν πατέρα τῆς ᾿Εκκλησίας… Τίποτε ἀπ᾿ αὐτά δὲν ὑπάρχει…Ἀκούστε τί λέγει· – Εὐτυχῶς δὲ᾿ ζεῖ σήμερα· θὰ τὸν καθαιροῦσαν οι ἁγιοι ἀρχιερεῖς!… Προσπαθῶ νὰ βρῶ ἕναν ἅγιον, ἕναν ἀσκητήν, ἕναν διδάσκαλο, ἕναν φωστῆρα τῆς ᾿Εκκλησίας καὶ δὲν βρίσκω! Ἀντιθέτως βλέπω στὴν ἐκκλησία ἔπαρσιν ἑωσφόρου, ὑπερηφάνειαν ἑωσφόρου. Βλέπω στὴν φυλαργυρία, ᾿Ιοῦδες καὶ Ἰουδαίους… Βλέπω εἰς τὴν ἀμάθειαν, ζῷα… Βλέπω εἰς τὴν πονηρίαν δαίμονες… Καυστικωτάτη γλῶσσα χρησιμοποιεῖ ὁ Ἡλ. Μηνιάτης…
Θυμοῦμαι, μιὰ μέρα εἶχα δημοσιεύσει στοὺς «Τρεῖς ῾Ιεράρχες» αὐτὸ τὸν λόγο. Καὶ ἕνας ἀρχιφύλακας μὲ συνάντησε στὸ δρόμο καὶ μὲ εἶπε: Μὲ σκανδάλισες στὴν ἀρχή, Νὰ γράφῃς τέτοια λόγια, γιὰ τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς ἱερεῖς. ᾿Αλλὰ μετά ποὺ διάβασα τὸν Μηνιάτη ἄλλαξα γνώμη.
Αὐτὸς εἶνε ὁ ἔλεγχος ποὺ κάνω… ᾿Απέθανε νεαρός, σὲ ἡλικία 45 ἐτῶν ὁ Ἡλίας Μηνιάτης, τὸ φωτεινὸ αὐτὸ ἄστρο, ἡ δόξα τῆς Κεφαλονιᾶς καὶ τῆς ῾Ελλάδος, ὡς ἐπίσκοπος Αἰγιαλείας. ᾿Απέθανε τὸ 1714.
—Σᾶς παρακαλῶ πολύ… Μνήμη ἔχετε… Θυμᾶστε τὸ ἔτος αὐτὸ – τί σημασία ἔχει γιὰ ᾿μᾶς; ῍Αν δὲν τὸ πῆτε, θὰ κατεβῶ ἀπ᾿ τὸν ἄμβωνα καὶ θὰ σταματήσω τὸ κήρυγμα. ῍Αν μοῦ τὸ πῆτε, θὰ συνεχίσω. Μπρὸς μπρός… Κουράγιο κουράγιο!…

— Γεννηθηκε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός! —Μπράβο μπράβο μπράβο… Εὐτυχῶς, μοῦ τὸ εἴπατε…
Βλέπεις λοιπόν, τὴ σοφία τοῦ Θεοῦ; Τὴν ὥρα ποὺ ἔσβηνε τὸ ἕνα ἄστρο, νέο ἄστρο ἀνέτειλε στὸν κόσμο. Μὴ ἀπελπίζεσθε!… Σβήνουν τὰ ἄστρα… Νέα ἄστρα θ᾿ ἀνατείλουν!… Πίστις μας εἶνε αὐτή, ἀκράδαντος στὸ Θεό…
῾Ο Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς ἔκανε ἔρευνα καὶ τί εἶπε; Πὼωω πώ… Σκληρότερα λόγια ἀπὸ τὸν ᾿Ηλία τὸ Μηνιάτη. Τί εἶπε;

Ἦτανε κάποτε ἐποχή, ποὺ οἱ ἱερεῖς τοῦ ῾Υψίστου φαινότανε σὰν ἄγγελοι… «῎Αγγελοι Κυρίου Παντοκράτορος…». ᾿Αλλὰ δυστυχῶς διεφθάρησαν ἀπὸ τὴ φιλοδοξία, ἀπὸ τὴ φιλαργυρία, ἀπὸ τὴ φιληδονία, ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα πάθη, -λέγει προφητεία, προφητεύει- 

– Κάποτε, λέει, οἱ ἱερεῖς ζούσανε ὡς ἄγγελοι, κ᾿ οἱ ἄνθρωποι ζούσανε ὡς ἄνθρωποι. ῞Οταν αὐτοὶ παύσουν νὰ ζοῦν ὡς ἄγγελοι, καὶ νὰ ζοῦνε ὡς ἄνθρωποι, τότε οἱ λαϊκοὶ θὰ ζοῦν ὡς κτήνη!… Αὐτὰ εἶπε… ῎Επαυσαν τὰ αἰώνια πρότυπα τῆς ἀρετῆς.
Νά ᾿ρθουμε στὰ χρόνια μας; Θὰ ἤτανε πολὺ σκληρό. ῎Επρεπε νὰ εἶνε στὴ θέσι μου ἕνας ᾿Ηλίας Μηνιάτης, ἢ ἕνας Κοσμᾶς Αἰτωλός, ἢ μιὰ μεγάλη προσωπικότητα νὰ κάνῃ τὸν ἔλεγχο τῆς σημερινῆς κοινωνίας, που εἶναι χειρότερη. Τί νὰ εἴπωμεν; ῞Ο,τι καὶ νὰ εἴπωμε, εἶνε κατώτερο τῆς πραγματικότητος….

Ἀποσπασμα ὁμιλίας τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου.
Ἐγινε στην Αθήνα στις 15.1.1989


Ἡ ἀποφράδα ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία Ὀρθόδοξοι καὶ Λατίνοι συλλειτούργησαν στὴν Ἁγιὰ Σοφιά!

Ἡ πτώση τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὴν 29η Μαΐου τοῦ 1453 ἦταν τὸ ἀποκορύφωμα τῆς φθίνουσας δόξας τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, τοῦ λεγομένου Βυζαντίου. Γύρω ἀπὸ τὰ αἴτια τῆς πτώσης αὐτῆς ἐγράφησαν πολλά, τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν τὴν κατάσταση στὴν ὁποία βρισκόταν τότε ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία-Βυζάντιο, ἀφοῦ εἶχε χαθῆ ὅλη ἡ Μικρὰ Ἀσία, ἡ Ἀνατολικὴ Θράκη καὶ εἶχε μείνει μόνον ἡ Κωνσταντινούπολη καὶ τὰ περίχωρά της. Οἱ κατὰ καιροὺς ἐχθροὶ εἶχαν προξενήσει μεγάλη ζημία, μὲ ἀποκορύφωμα καὶ τελειωτικὸ κτύπημα τὴν κατάληψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς Φράγκους, κατὰ τὴν Δ΄ Σταυροφορία τὴν 13η Ἀπριλίου τοῦ ἔτους 1204. Ἡ μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια (1261) ἀνακατάληψή της καὶ ἐλευθέρωσή της δὲν προσέφερε οὐσιαστικὰ πράγματα, διότι ἤδη ἡ Πόλη εἶχε καταστραφῆ καὶ λεηλατηθῆ ὁλοσχερῶς.

Πέρα ἀπὸ τὰ πολιτικὰ καὶ κοινωνικὰ αἴτια ποὺ συνετέλεσαν στὴν πτώση τῆς Κωνσταντινουπόλεως πρέπει νὰ σημειωθοῦν ἰδιαιτέρως τὰ πνευματικὰ αἴτια στὰ ὁποῖα συνήθως δὲν δίνουμε μεγάλη σημασία.

Ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, Ὅπως λέγει σὲ ἄλλα κείμενά του, στὴν Κωνσταντινούπολη τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ζοῦσαν περίπου 70.000 κάτοικοι καὶ μάλιστα ὁ ἴδιος ἔκανε ἔκκληση στοὺς Κωνσταντινουπολίτας, χωρὶς νὰ ὑπάρχη ἀνταπόκριση, νὰ συντελέσουν στὴν ἀνοικοδόμηση τῶν τειχῶν της, ἐν ὄψει τοῦ μεγάλου κινδύνου. Ὅμως οἱ κάτοικοι, ἰδιαιτέρως οἱ πλούσιοι, ἀσχολούμενοι μὲ τὴν αὔξηση τῶν ἀτομικῶν τους ἐσόδων, ἀδιαφοροῦσαν, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ πόλη νὰ ὁμοιάζη, ὅπως λέγει, μὲ «σεσαθρωμένον» πλοῖον ποὺ ἦταν ἕτοιμο νὰ βυθισθῆ.

Στὴν ἀρχὴ τοῦ λόγου του ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος ἐκφράζει τὴν ὀδύνη του, ἀφοῦ τὸ γένος περιστοιχίζεται ἀπὸ δεινά, τὰ ὁποῖα, ὅπως λέγει, «δάκνει μου τὴν καρδίαν, συγχεῖ τὸν νοῦν καὶ ὀδυνὰ τὴν ψυχήν». Κάνει λόγο γιὰ τὴν «ὁλόσωμον πληγὴν» καὶ τὴν «νόσον καθολικήν». Τὸ γένος ἔχει περιπέσει σὲ ποικίλα πάθη καὶ ἁμαρτίες. Ὅλοι οἱ Χριστιανοὶ ἔγιναν «ὑπερήφανοι, ἀλαζόνες, φιλάργυροι, φίλαυτοι, ἀχάριστοι, ἀπειθεῖς, λιποτάκται, ἀνόσιοι, ἀμετανόητοι, ἀδιάλλακτοι». Ἔγιναν οἱ ἄρχοντες κοινωνοὶ ἀνόμων, οἱ ὑπεύθυνοι ἅρπαγες, οἱ κριτὲς δωρολῆπτες, οἱ μεσίτες ψευδεῖς, οἱ νεώτεροι ἀκόλαστοι, οἱ γηράσαντες μεθυσμένοι, οἱ ἀστοὶ ἐμπαῖκτες, οἱ χωρικοὶ ἄλαλοι, «καὶ οἱ πάντες ἀχρεῖοι». Συγχρόνως μὲ τὴν γενικὴ κατάπτωση τῶν ἀνθρώπων χάθηκε «εὐλαβὴς ἀπὸ τῆς γῆς, ἐξέλιπε στοχαστής, οὒχ εὔρηται φρόνιμος». Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖον ἐπέπεσαν ἐκ δυσμῶν καὶ ἐξ ἀνατολῶν διάφοροι ἐχθροὶ καὶ λυμαίνονται τὴν αὐτοκρατορία.

Πολλὲς φορὲς στὸ παρελθὸν ἡ βασιλεύουσα πολιορκήθηκε ἀπὸ τὸν ἐχθρὸ καὶ μάλιστα ὑπὸ δυσμενέστερες συνθῆκες, ἀλλὰ πάντοτε ἡ Παναγία τὴν σκέπαζε καὶ τὴν βοηθούσεγιατι ὁ λαός, παρὰ τὴν ἁμαρτωλότητά του, δὲν διαπραγματευόταν τὴν Πίστη του.

Ἔλεγε τὴ γνωστὴ ρήση: «καλύτερα τούρκικο φέσι παρὰ φράγκικη τιάρα»!

Ὅμως, στὶς 12 Δεκεμβρίου τοῦ 1452, μόλις πέντε μῆνες πρὶν τὴν άλωση καὶ δεκατρία ἔτη μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ προδοτικοῦ ἑνωτικοῦ ὄρου τῆς Συνόδου τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας, στὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας ἔγινε συλλείτουργο Ὀρθοδόξων καὶ Παπικῶν στὸ ὁποῖο μνημονεύτηκε ὁ Πάπας καὶ ὁ λατινόφρονας Πατριάρχης Γρηγόριος!

Τὸ ἀνίερο αὐτὸ συλλείτουργο ἔγινε γιὰ νὰ ἐπικυρώσει, οὐσιαστικά, τὴν «Ἕνωση».Προτίμησαν οἱ πρόγονοί μας τὴ συμμαχία τοῦ παναιρετικοῦ παπισμοῦ ἀπὸ τὴσυμμαχία τοῦ Θεοῦ, γιὰ αὐτὸ καὶ ἡ «Πόλις ἑάλω». Ὁ γνωστὸς «Θρῆνος τῆς Πόλης» λέει: «Πάψετε τὸ Χερουβικὸ κι ἂς χαμηλώσουν τ΄ ἅγια, γιατί εἶναι θέλημα Θεοῦ ἡ Πόλη νὰ τουρκέψει».

«Τριακόσιους χρόνους μετὰ τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ μας
ἔστειλεν ὁ Θεὸς τὸν ἅγιον Κωνσταντῖνον καὶ ἐστερέωσε βασίλειον χριστιανικὸν καὶ τὸ εἶχαν χριστιανοὶ τὸ βασίλειον 1150 χρόνους. Ὕστερα τὸ ἐσήκωσεν ὁ Θεὸς τὸ βασίλειον ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς καὶ ἤφερε τὸν Τοῦρκο μέσα ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴν καὶ τοῦ τὸ ἔδωκε διὰ ἐδικόν μας καλόν... Καὶ τί; Ἄξιος ἦτον ὁ Τοῦρκος νὰ ἔχη βασίλειον; Ἀλλὰ ὁ Θεὸς τοῦ τὸ ἔδωκε διὰ τὸ καλόν μας. Καὶ διατὶ δὲν ἤφερεν ὁ Θεὸς ἄλλον βασιλέα, ὁπού ἦτον τόσα ρηγάτα ἐδῶ κοντὰ νὰ τοὺς τὸ δώση, μόνον ἤφερε τόν Τοῦρκον μέσαθε ἀπὸ τὴν Κόκκινην Μηλιὰ καὶ τοῦ τὸ ἐχάρισε; Διατὶ ἤξευρεν ὁ Θεός πώς τὰ ἄλλα ρηγάτα μᾶς βλάπτουν εἰς τὴν Πίστιν, καὶ ὁ Τοῦρκος δὲν μᾶς βλάπτει, ἄσπρα δώσ' τον καὶ καβαλλίκευσε τον ἀπὸ τὸ κεφάλι. Καὶ διὰ νὰ μὴν κολασθοῦμεν τὸ ἔδωκε τοῦ Τούρκου καὶ τὸν ἔχει ὁ Θεὸς τὸν Τοῦρκον ὡσὰν σκύλλον νὰ μᾶς φυλάη».

(Ἰωάννου Μενούνου, Κοσμᾶ Αἰτωλοὺ Διδαχές, ἐκδ. Τῆνος, Ἀθήνα 1999, Διδαχὴ ΕΑ, σελ. 269-270).

Αὐτὸς ὁ λόγος θὰ πρέπει νὰ μᾶς συγκλονίσει καὶ νὰ μᾶς ἀφυπνίσει: Ὁ Θεὸς προτίμησε νὰ πέσει ὁ ἑλληνισμὸς στὰ χέρια ἑνὸς τυραννικοῦ δυνάστη πού σκότωνε, βίαζε, ἔκλεβε, βασάνιζε καὶ ἀτίμαζε τοὺς χριστιανούς, γιατί εἴδεμε τὴν παντογνωσία του ὅτι ἂν ἔμενε ἐλεύθερος θὰ πάθαινε κάτι ἀπείρως χειρότερο: Θὰ ἔχανε τὴν ὀρθὴ Πίστη του καὶ θὰ ἐκλατινιζόταν! Προτίμησε ὁ Θεὸς ἡ βαριὰ σκλαβιὰ τῶν τεσσάρων αἰώνων ἀπὸ τὴν ἐξωτερικὴ «ἐλευθερία» πού θὰ ἦταν, ὅμως, πνευματικὴ δουλεία! (τί γὰρ ὠφεληθήσεται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήση, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῆ, ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; Ματθ. 16:26) Ὡς ἐκ τούτου, κατὰ τὸν Ἅγιο, ἡ Τουρκικὴ σκλαβιὰ ἦταν εὐλογία Θεοῦ καὶ ὁ Τοῦρκος ἕνα «τσο-μπανόσκυλο» ποὺ μᾶς φύλαξε ἀπὸ τὸν Πάπα!

Μιά ανέκδοτη προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού!



Ο Καλλικράτης, οι δύο χώρες και ο πόλεμος...!Μιά ανέκδοτη προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού που κυκλοφόρησε από την Ι. Μ. Αιτωλοακαρνανίας

Η προφητεία αυτή, φωτογραφίζει επιτυχώς την εποχή μας, τα τελευταία συμβάντα στήν χώρα μας, καί την φορολογική επέμβαση τών ξένων πού πιέζουν καί υποκύπτει έναν φοβισμένο πρωθυπουργό εντελώς ακατάλληλο για τίς συγκυρίες πού διερχόμαστε...Τά προτεινόμενα μέτρα "μιάς ακόμη νέας λιτότητας", στοχεύουν προφανώς στήν εξαγρίωση καί στήν Επανάσταση τού λαού ώστε να πέσει η Ελλάδα σε ακυβερνησία, σέ χάος, καί σέ νέο Εμφύλιο...
Μιά ικανή δικαιολογία δηλαδή, γιά να μπούνε ξένες στρατιωτικές δυνάμεις καί να καταλάβουν την χώρα...

Αμυδρή ελπίδα δίνει η παρακάτω προφητεία τού Αγίου Κοσμά: "Θά ξεκινήσουν νάρθουν γιά νά εισπράξουν τους φόρους. Δέν θά προφθάσουν όμως, γιατί θά γίνει πόλεμος...», (εννοώντας προφανώς τόν Γ΄ Παγκόσμιο πόλεμο στά στενά τού Βοσπόρου καί στην Κωνσταντινούπολη...).
Είναι όμως αυτό, ή "έτερον προσδοκώμεν;"

Οι προφητείες τού Αγίου Κοσμά, ήταν αυτό που έκανε τόν σκλαβωμένο Έλληνα τού ΙΗ΄ αιώνα νά αναθεώρηση τη μοιρολατρική κατάσταση στην οποία τόν είχε ρίξει ή σκλαβιά των τριών αιώνων.

Ό Άγιος Κοσμάς καλλιέργησε τό δυνατόν της απελευθερώσεως. Μάλιστα γιά την απελευθέρωση τους, τους φύτευε διάφορες μελλοντικές καταστάσεις. Τους προφήτευε γιά τό ποθούμενον. Καί τί άλλο γλυκύτερον μπορούσαν νά επιθυμούν από τό να φάνε τό γλυκό ψωμί της ελευθερίας;

Έτσι άρχισε νά κινείται τό ενδιαφέρον καί ή επιθυμία γιά «τό ποθούμενον» γράφει ή Οσιολογιωτάτη μοναχή Ευθυμία, Καθηγουμένη της Ί. Μονής τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού, στό βιβλίο της «Προφητείες τού Αγίου Κοσμά τού Αίτωλού, μέσα στην Ιστορία».

Έδώ, δεν θά σημειώσομε κάποια από τίς γνωστές προφητείες τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού, τού Εθναποστόλου καί Ιεραποστόλου, αλλά θά φέρομε στό φώς, μιά ανέκδοτη προφητεία πού αφορά και μέλλοντα και παρόντα...

Από χρόνια είχα ακούσει από γέροντες, ότι ό Άγιος Κοσμάς καί γιά τόν τόπο μας είχε ειπεί προφητείες. Πολλές φορές άκουσα νά λένε παππούδες καί γιαγιάδες, ότι ό Άγιος Κοσμάς είπε: " Οί Τούρκοι θά ξανάρθουν μέχρι τό Ντουγρί!... 
"Επειδή όμως τοποθεσίες μέ τό όνομα «Ντουγρί» υπάρχουν καί σέ άλλα μέρη της Πατρίδος μας, δέν έδωσα καί τόση σημασία...

Τελευταίως όμως, όταν ό π. Κωνσταντίνος Γιολδάσης ύπηρετούσε ώς διάκονος εις τόν Ιερόν Ναόν της Ζωοδόχου Πηγής, Αγρινίου, σέ μιά συζήτηση, μού απεκάλυψε, ότι πρόκειται γιά τό Ντουγρί Τριχωνίδος, άρχισα νά ερωτώ...

Επισκέφθηκα γέροντας της περιοχής μας καί δή τής ορεινής Τριχωνίδος, καί άκουσα, σχεδόν τά ίδια, μέ αυτά πού μού διηγήθηκε ό κ. Μιχαήλ Γιολδάσης, κάτοικος Αγίας Βαρβάρας.

Ό κ. Μιχαήλ Γιολδάσης επί λέξει είπε:

"Όταν ήμουν στό δημοτικό Σχολείο ή γιαγιά μου και ό πάππους μου, μού μιλούσαν γιά τόν «Άγιο Παπουλάκη» πού πέρασε καί άπό τό χωριό μας. Ό Παντελής Καρόπουλος, ή Ζάρας, μας διηγείτο γεγονότα καί λόγια τού «Αγίου Παπουλάκη» που κι εκείνος τά ήκουσε από τόν παππού του, που ήταν αυτήκοος μάρτυς τών λόγων τού Αγίου Κοσμά, νέος τότε.

Έλεγε λοιπόν ότι:
Κάποτε κατεβαίνοντας από τό χωριό του, Μέγα Δένδρο, ό Άγιος Κοσμάς έφθασε στην Παραβόλα. Διψασμένος, ζήτησε από τους κατοίκους της Παραβόλας λίγο νερό νά ξεδιψάσει...
Οι Παραβολιώτες όμως δέν τού έδωσαν νερό από εκείνο που έπιναν, αλλά νερό από μία στέρνα... 
Ό Άγιος δέν τό γεύτηκε καί είπε:
- Νερό νά μήν έχετε. Στά πόδια σας είναι τό νερό. Στά πόδια σας είναι το νερό, κι εσείς δέν θάχετε δικό σας νερό.
Κοίταξε κατά τη λίμνη καί τά βουνά ό Παπουλάκης καί είπε: 
"Νερό, Νερό..."

Έφυγε διψασμένος καί προχώρησε καί έφθασε στην Ντέμη, τό σημερινό χωριό Καινούριο.
Κάθισε κάτω από ένα Πλάτανο μεγάλο. Οι κάτοικοι τού προσέφεραν νερό. Κάλεσε τότε τους Έλληνας τού χωριού νά έλθουν νά τους μιλήσει... Όμως, ήλθαν λίγοι...
Απορημένος τους ρώτησε:
- Γιατί δέν έρχονται καί οι άλλοι; καί τού απάντησαν:
- Άγιε Παπουλάκη φοβούνται μήπως ό Ντέμ, ή Άντέμ αγάς, που είναι εδώ, όταν μας δεί μαζεμένους θά μας κόψει (τα κεφάλια)...
Τότε ό Άγιος Κοσμάς τους βεβαίωσε, ότι ό Ντέμ αγάς έφυγε απ' εδώ καί βρίσκεται στό Ζαπάντι. Καί πρόσθεσε ο Άγιος:
- Θά ξανάρθουν οι Τούρκοι...

ΟΙ ΔΥΟ ΧΩΡΕΣ...

Έν τω μεταξύ συγκεντρώθηκαν οι κάτοικοι καί ό Άγιος Κοσμάς τούς μίλησε καί τούς δίδαξε... 
Όταν τελείωσε τό Θείο λόγο του, οι κάτοικοι τόν ερώτησαν.
- Πότε, άγιε Παπουλάκη, θάρθουν οι Τούρκοι εδώ;
Κι εκείνος απάντησε, βάζοντας μία εικόνα της Παναγίας μέσα στην κουφάλα τού Πλατάνου.
- «Όταν θά ξεραθεί αυτός ό Πλάτανος καί θά σμίξουν οι δυό χώρες, τότε οι Τούρκοι θάρθουν ατουφέκιστοι καί θά πιουν καφέ στό Ντουγρί».
-Καί πότε, Άγιε τού Θεού, θά σμίξουν οι δυό χώρες, καί ποιές είναι αυτές;
- «Σας είπα ότι, όταν ξεραθεί καί κοπεί ό πλάτανος καί σμίξουν οι δυο χώρες. Οι δυο χώρες είναι τό Βραχώρι καί ό τόπος πού πατάμε τώρα (ή Ντέμη). Τότε θά σάς βάλουν μεγάλους φόρους οι Ευρωπαίοι. Θά βάλουν φόρους καί στά παράθυρα καί στά χωράφια. Θά ξεκινήσουν νάρθουν γιά νά εισπράξουν τους φόρους. Δέν θά προφθάσουν όμως, γιατί θά γίνει πόλεμος...».

Έδώ καί αρκετά χρόνια τό 1974, ό πλάτανος ξεράθηκε... 
Οι κάτοικοι τού Καινούριου (Ντέμη), καλύπτοντας τό ρέμα, στην όχθη τού οποίου ήταν ό πλάτανος, έκοψαν τίς ρίζες τού δένδρου καί έριξαν τσιμέντα. 
Φυσικό ήταν, ό πλάτανος νά ξεραθεί, όποτε τόν έκοψαν...

Δίπλα ακριβώς από τόν πλάτανο καί τό ρέμα, κάποιος κάτοικος τού χωριού επονομαζόμενος Τασούλης, ανήγειρε τό σπίτι του καί στό ισόγειο άνοιξε καφενείο. Όταν έκλεινε αργά τό βράδυ τό καφενείο, γιά νά ανέβει στό σπίτι του, έβλεπε μία σκιά νά περιφέρεται, στον τόπο εκείνο. Κατ' αρχάς φοβήθηκε...

Όταν τού είπαν, ότι έδώ ό Άγιος Κοσμάς στάθηκε καί ομίλησε, συγκινημένος καί εκδηλώνοντας την ευλάβεια του προς τόν Άγιο, έκτισε ένα εικόνισμα, ή Προσκυνητάρι καί έβαλε μέσα τήν εικόνα τού Αγίου Κοσμά. Άπό τότε δέν είδε ξανά τήν σκιά!!! Σήμερα τό καφενείο τό έχουν τά παιδιά του.

Τό δεύτερο «σημείο» τό όποιο έδωσε ό Άγιος Κοσμάς είναι
«Όταν θά ενωθούν οι δυό χώρες, Βραχώρι καί Ντέμη...».

Ήδη μέ τό σχέδιο «Καλλικράτης» τό Αγρίνιο καί τό Καινούριο (Ντέμη) γίνονται ένας δήμος.
«Οι δύο χώρες, ενώνονται»!!!

Άλλοι γέροντες προσθέτουν στην ανωτέρω προφητεία τού Αγίου Κοσμά καί τούτα τά λόγια του:
«Αυτά θά γίνουν όταν θά είναι τά τέσσαρα 7, τά 3 Κ, καί ένα Π».
Τήν πλήρη ερμηνεία τών λόγων τού Μεγάλου Αγίου μας, μόνο ό Κύριος γνωρίζει καί ό χρόνος θά επιβεβαιώσει.

Προσθέτουν ακόμη οι Γέροντες, ότι ό Άγιος Κοσμάς είχε μαζί του τρία πράγματα: Ένα σκαμνάκι, στό όποιο ανέβαινε νά ομιλήσει, ένα σακούλι (που είχε μέσα βιβλία), καί ένα Σταυρό, τόν όποιο έστηνε καί κάτω άπό τή σκιά του ομιλούσε... Τά προφητικά λόγια τού Αγίου είναι φοβερά καί συγκλονιστικά! Τό δικό μας χρέος είναι νά ετοιμαζόμαστε, διότι «ό καιρός συνεσταλμένος έστι» καί «αί ήμερα πονηρά είσί...».

Σημειώσεις
Πράγματι η Παραβόλα, μέχρι πρότινος δέν είχε νερό...
Ό νυν Δήμαρχος κ. Βασίλειος Καπέρδας, ύστερα από κάποιο τρανταχτό γεγονός(;), προέβη εις γεώτρηση εις τήν Παραβόλα, καί βρήκε ολόκληρο «Ποτάμι» νερό. Όχι μόνο εις ποσότητα άλλα καί εις άρίστη κατάσταση καί ποιότητα.
Άπό ευγνωμοσύνη προς τόν Άγιο Κοσμά, έκτισε εκκλησάκι εις τό "Ονομα τον Αγίου. 
Πόσον φωτισμένη και όντως αληθινή υπήρξε ή προφητεία τον Αγίου μας: «Κάτω άπό τά πόδια σας είναι ποτάμι νερό»!

(Από τό περιοδικό "Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός" πού εκδίδει η Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας. Τεύχ. 14 τού 2010)

Για την αντιγραφή και επαναδημοσίευση, "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

«ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ»…!

«ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΑΣΘΕ,
ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ»
(Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς)
τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

. Χρειάστηκαν 400 χρόνια τουρκοκρατίας περίπου (1453 – 1821) καὶ 500 (1453 – 1912) γιὰ τὴ Μακεδονία, γιὰ νὰ ξεπλύνουμε τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν παπικὴ λειτουργία, ποὺ ἐπέτρεψε νὰ γίνει στὴν Ἁγιὰ – Σοφιὰ στὶς 12/12/1452 ὁ μακάριος Κων/νος Παλαιολόγος, προκειμένου νὰ ἀνταποκριθεῖ στὶς συνέπειες τῆς Ψευδο-ἕνωσης τῆς Φερράρας – Φλωρεντίας (1438 – 1439) καὶ μὲ τὴν ψεύτικη ἐλπίδα ὅτι θὰ στείλει βοήθεια ὁ πάντοτε ψευδόμενος πάπας. Ἡ αἵρεση μπαίνει μὲ τὸ τσουβάλι καὶ βγαίνει μὲ τὸ βελόνι.
. Χρειάστηκαν λοιπὸν αἰῶνες γιὰ νὰ ἀποσοβηθεῖ ὁ κίνδυνος τῆς προσχωρήσεώς μας στὸν παπισμό. Σημειωτέον ὅτι τὸ Βατικανὸ δὲν ἔστειλε βοήθεια οὔτε τότε οὔτε στὴ Ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου. Ἀπὸ μόνοι τους βοήθησαν κάποιοι φιλέλληνες καὶ ὑπέστησαν τὶς συνέπειες τῶν πράξεών τους.
. Ὁ Θεὸς μᾶς θέλει Ὀρθοδόξους. Στὸ Ἰόνιο, στὰ Ἑπτάνησα, ὑπάρχουν ἀκοίμητοι φρουροὶ οἱ ἄφθαρτοι καὶ ὁλόσωμοι ἅγιοι Σπυρίδωνας, Διονύσιος καὶ Γεράσιμος, τεῖχος ἀπόρθητον κατὰ τοῦ καθολικισμοῦ.
. Ἀκόμη τὸ σπουδαιότερο εἶναι ὅτι ὁ ἅγιος Σπυρίδωνας δὲν ἄφησε νὰ χτιστεῖ παπικὸ ἀλτάριο (=ἁγία Τράπεζα) δίπλα στὸ ναό του στὴν Κέρκυρα καὶ κατακεραύνωσε καὶ τὸν διοικητὴ καὶ τὸ παλάτι του. «Ὁ ἅγιος Σπυρίδωνας στὶς 12 Νοεμβρίου 1716 ἀνετίναξε τὴν Ἀκρόπολιν τῆς Κερκύρας καὶ τὸν Ἑνετὸ ἡγεμόνα Ἀντρέα Πιζάνι, γιὰ νὰ μὴν κατασκευάσει θυσιαστήριον (ἀλτάριον) τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς παρασυναγωγῆς στὸν ἐν Κερκύρᾳ Ἱερὸν Ναὸν τοῦ (Ἁγίου Ἀθανασίου Παρίου, Οὐρανοῦ Κρίσις ἐν Λειψία Σαξωνίας 1805).
. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, θεόσταλτος αὐτὸς ἱεραπόστολος τῆς Ἑλλάδας, τὸ εἶπε ξεκάθαρα, «τὸν πάπα νὰ καταρᾶσθε, διότι αὐτὸς θὰ εἶναι ἡ αἰτία». Ποιόν πάπα; Ἐκεῖνον ποῦ ζοῦσε τότε μόνο; Ἐκεῖνον νὰ καταριῶνται οἱ Ὀρθόδοξοι διὰ παντός; Ὄχι μόνο ἐκεῖνο τὸ πρόσωπο, ἀλλὰ τὸν παπισμὸ γενικῶς, τὸν θεσμό. Δηλαδή, νὰ μὴ ἄρωμε τὰ ἀναθέματα καὶ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἀφορισμούς. Δυστυχῶς τὸ κάναμε, καὶ δυστυχῶς, ἔρχονται σήμερα ὑψηλὰ ἱστάμενοι καὶ ἀγνοοῦν καὶ περιφρονοῦν τὶς φωνὲς τῶν ἁγίων. Βλέπουν μὲ ἄλλο μάτι τὴν Ὀρθοδοξία.
. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὅσοι κάλεσαν τὸν Πάπα ὑπέγραψαν τὸ τέλος τους. Τὴν πνευματική τους καταδίκη, ἐνίοτε καὶ τὴν βιολογική τους πορεία. Ἡ ἀλήθεια εἶναι πάνω ἀπὸ ὅλα. Μπορεῖ νὰ εἴμαστε οἱ χειρότεροι ἁμαρτωλοί, «ἀλλὰ οὐ διεπετάσαμεν χεῖρας πρὸς Θεὸν ἀλλότριον». Καὶ δὲν ξεχνᾶμε ὅτι τρεῖς εἶναι οἱ πτώσεις στὴν ἀνθρωπότητα: τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα τοῦ Ἀδάμ, ἡ προδοσία τοῦ Ἰούδα καὶ ἡ πτώση τοῦ Πάπα.
. Ὅσοι λοιπὸν ἐρωτοτροποῦν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ δὲν μετανοοῦν ἀμέσως, τοὺς τρώει τὸ σκοτάδι, γιατί δὲν θέλει ὁ Θεὸς νὰ συμπαρασύρεται ὁ λαός Του στὴν κακοδοξία.

«Ἀνάθεμα τὴν ὥρα, κατάρα τὴ στιγμή, ποὺ κάλεσαν τὸν πάπα στὸ Ἑλληνικό νησί».

ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΑΣΘΕ

ΣΧΟΛΙΟ: Aναγκαία αναδημοσίευση λόγω της επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου στον νησί της Λέσβου, μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Η αναφορά του Πατρο-Κοσμά μπορεί να δείχνει ραγδαίες εξελίξεις στην Ελλάδα.Είναι γνωστό πλέον ότι η Λέσβος δέχεται μεγάλα κύματα μεταναστών από την Τουρκία. Οπότε το κείμενο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.
Στο παρόν άρθρο θα αναλύσουμε την προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού«Τον Πάπα να καταράσθε» και θα αναπτύξουμε πολλά πράγματα τόσο ιστορικά, όσο και μελλοντικά,αλλά και αυτά που ήδη ζούμε. Τεράστια λοιπόν προσοχή στους Αρχιερείς στις επαφές τους με τον Πάπα γιατί ο χαλασμός στον τόπο θα ξεκινήσει από αυτόν. Και μην ξεχνάμε την επικείμενη επίσκεψη του στο Φανάρι και την Κωνσταντινούπολη.
Το Κείμενο είναι την Μοναχής Ευθυμίας, Ηγουμένης στο Μοναστήρι του Αγίου Κοσμά στο Μεγαδένδριο Θέρμιου, Αιτωλοακαρνανίας. 

Ή προφητεία 41 Καντ-47 Καλ, της οποίας την έπαλήθευσι είδαμε σε διάφορα Ιστορικά γεγονότα φυσιολογικά, μας οδηγεί στην έξέτασι μιας άλλης προφητείας τοϋ άγιου Κοσμά:
«Τόν Πάπα νά τον καταριέστε, γιατί αυτός θά εΐναι αίτιος τοϋ χαλασμού τοϋ τόπου» [6(h) Άλβ].
«Τόν Πάπαν νά καταράσθε, διότι αυτός θά εΐναι ή αιτία» (90 Καντ). Έδώ βλέπομε πώς πρόκειται γιά μία προφητεία με δύο παραλλαγές. Ή 6 (δ) Άλβ είναι ολοκληρωμένη προφητεία. Ή 90 Καντ εχει ανάγκη νά συμπληρωθή νοηματικά από την 6 (δ) Άλβ.


Ή 90 Καντ λέγει πώς ό Πάπας θά είναι ή αιτία, χωρίς νά άναφέρη ποίου τράγματος αιτία θά είναι.
Ή λέξι «καταράσθε» φανερώνει ότι θά είναι αιτία κακοΰ. Ή προφητεία 6 (δ) Άλβ προχωρεί περισσότερο: «αίτιος τοϋ χαλασμού του τόπου».
Άρα συμπληρώνεται τό κενό της 90 Καντ, με την 6 (δ) Άλβ. Τό κακό είναι ό χαλασμός του τόπου.
Ή προφητεία δεν κάνει συγκεκριμένο τόν τόπο. Όπωσδήποτε όμως πρόκειται γιά τόν ελληνικό χώρο, στόν οποίον απευθύνονται οί περισσό­τερες προφητείες.
Λέγοντας «τόπο» δεν διευκρινίζει αν πρόκειται γιά τόπο-χώρο εθνικό η έκκλησιαστικό-θρησκευτικό.
Δεδομένου όμως Οτι μέχρι σήμερα υπάρχει εστω τυπική, εξωτερική ενό­της μεταξύ Εκκλησίας καί Πολιτείας:, νομίζω ότι συμπεριλαμβάνει καί τά δύο, διότι εάν γίνη «χαλασμός» στόν εκκλησιαστικό χώρο, θά άκολουθήση καί ό εθνικός. Αυτό έχει αποδείξει ή Ιστορία της ρωμιοσύνης.
Ή πίστι συνέχει τόν λαό μας καί συγκρατεί τήν εθνικότητα μας.
Άλλά γιατί ό άγιος Κοσμάς είναι τόσο ακάθεκτος εναντίον του Πάπα, ώστε νά μάς δίδη εντολή νά καταριώμαστε αυτόν;
Εΐναι πολύ χαρακτηριστική μιά άλλη προφητεία τοϋ αγίου Κοσμά γιά τόν Πάπα, πού είναι ενταγμένη μέσα στήν Η' Διδαχή του:
« Ό "Αντίχριστος είναι ένας, είναι ο Πάπας και ό έτερος είναι αυτός είναι εις τό κεφάλι μας, χωρίς νά ειπώ τό όνομά του τό καταλαβαίνε μά λυπηρόν είναι νάσας τό ειπώ, διότι αυτοί οι αντίχριστοι είναι εις την ' λειαν, καθώς τό έχουν...»
Ό άγιος αποκαλεί τόν Πάπα αντίχριστο, καθώς καί τόν Μωάμεθ, με τήν έννοια τοϋ Αντίχριστου των έσχατων χρόνων, αλλά ώς Ενα «τ^ τοΰ Αντίχριστου.
Γιά τόν Αντίχριστο υπάρχουν διάφορες προφητείες στην Αγία Γραφή: Είναι πολύ γνωστή ή προφητεία τοΰ αγίου Εύαγγελιστοΰ Ιωάννου στην Άποκάλυψη γιά τήν δράσι του Αντίχριστου. Ό απόστολος Παΰλος Β' Θεσσ. β', προφητεύει γιά τόν Αντίχριστο καί τήν εποχή του.
Λέγει πώς θά ώριμάση ή ανομία καί υστέρα θά ερθη ό Άντίχριστος·.-Γιατί ή ανομία θά είναι τό κλίμα μέσα στό όποιο θά ευδοκίμηση τό τοΰτο της ανομίας. Γι' αυτό τόν αποκαλεί άνομο (στ. 8). θά προηγηθεί η αποστασία (στ. 3) πολλών χριστιανών από τήν ορθόδοξη πίστι τους καί τόν νόμο τοΰ Θεοΰ. Θά ακολουθήσουν αντίθετα ρεύματα καί συστήματα; Παγκοσμιοποίησι ώστε νάύπαρξη εύκρατο κλίμα γιά τήν δρασι του Αντιχρίστου. 
Ό απόστολος Παΰλος μας δίδει τά χαρακτηριστικά του: κείμενος καί ύπεραιρόμενος εναντίον τοΰ Θεοΰ, αλλά καί κάθε θρησκείας (στ. 4).
Θά αύτοθεοποιηθή καί θά ένθρονιστή στόν ναό του Σολομώντος ώστε νά αποδείξει ότι είναι ό Θεός (στ. 4), ό αναμενόμενος «Μεσσίας» και να προσκυνηθή από τούς ανθρώπους.
Γιά νά κατανοήσωμε τήν προφητεία της Η' Διδαχής τοΰ αγίου Κοσμά πρέπει νά δοΰμε ποιες ομοιότητες παρουσιάζει ό Πάπας πρός τά χαρακτη ριστικά τοΰ Αντίχριστου, πού μας δίδει ό απόστολος Παΰλος.
Ό Πάπας κατώρθωσε μέ διαφόρους τρόπους, νά άποδεχθή ό παπισμός τήν αΐρεσι (πλην των άλλων) του Πρωτείου καί τοϋ αλάθητου του καί νά τά δογματίσουν οί Βατικάνιες Σύνοδοι (δύο), οί όποιες μεταξύ των άλλων διετύπωσαν τά έξης:
«Ό Πάπας... είναι ανθρώπινος Θεός... ή δέ εξουσία του είναι απεριό­ριστη... (ή οποία), εκτείνεται στα ουράνια, τά γήινα καί τά καταχθόνια...
Ό Πάπας εΐναι αλάθητος όπως ό Θεός καί εχει τή δύναμη νά κάνει κα­θετί πού ο Θεός κάνει. Νά πράξει καθετί πού τοΰ είναι αρεστό...
Τοποτηρητής τοΰ Θεοΰ……
Νά εχει αντιρρήσεις έναντι των αποστόλων καί των εντολών πού οί από­στολοι μετέδωσαν. 'Έχει τό δικαίωμα καί τήν εξουσία νά διορθώνει κα­θετί, τό όποιο θεωρεί αναγκαίο μέσα στήν Καινή Διαθήκη, δύναται νά με­ταβάλλει τά ίδια τά Μυστήρια πού έχουν οριστεί καί θεσπιστεί από τόν Ίησοϋ Χριστό. Ό Πάπας εΐναι πιό φηλά άπ' όλους τούς νόμους. "Αν ό Πάπας αποφασίσει ενάντια στήν κρίση τοϋ Θεοΰ τότε ή κρίση τοΰ Θεοΰ πρέπει νά διορθωθή και νά μεταβληθή. 
Ό Πάπας εΐναι τό φως της αλήθειας καί ανταύγεια της. Ό Πάπας είναι τό πάν επί πάντων καί πάντα δύναται...».
Ρίχνοντας μια ματιά στό κείμενο της Β' Θεσσ. β' καί στό κείμενο του βλέπουμε κοινά χαρακτηριστικά Άντιχρίστου-Πάπα:
Αύτοθεοποίησι: ένθρόνισι τοΰ Αντίχριστου στον ναό τοΰ Σολομώντος, ένθρόνισι τοΰ Πάπα στό Βατικανό.
Άντί Χρίστου (Μεσσίου) αποδοχή τοϋ Αντίχριστου από τούς ανθρώ­πους καί προσκύνησί του.
Άντί Χρίστου αποδοχή τοΰ Πάπα από τούς παπικούς.
Οίκειοποίησι ιδιοτήτων τοΰ Θεοΰ καί της θεότητός Του από τόν Αντί­χριστο. — Τό ίδιο κάνει καί ό Πάπας.
Αντικείμενος ό Αντίχριστος προς τόν Χριστό. Αντικείμενος ό Πάπας προς τόν Χριστό: Διορθώνει Μυστήρια, Κ. Διαθήκη, Αποστόλους. Ύπεραιρόμενος ό Αντίχριστος. Ύπεραιρόμενος ό Πάπας.
Αδιαφορεί γιά τήν κρίσι τοϋ Θεοϋ ό Αντίχριστος — Αδιαφορεί γιά τήν κρίσι τοϋ Θεού ό Πάπας. Πρέπει ό Θεός νά διόρθωση τήν κρίσι Του, αν είναι αντίθετη από τήν κρίσι τοϋ Πάπα!
Κι αν έπιμείνωμε, θά δοϋμε πλείστες άλλες ομοιότητες των δύο.
Ό άγιος Κοσμάς έζησε πρίν άπό τήν Α' Βατικανή Σύνοδο, ή οποία έψήφισε τίς πιό μεγάλες πλάνες καί αιρέσεις τοϋ παπισμοϋ.
Πλήν της ιστορίας τοϋ μέχρι τότε παπισμοϋ, πού γνώριζε καλά ό "Αγιος, τό προφητικό του μάτι μέ πόνο ατένισε καί τίς χειρότερες πλάνες. Τελει­ώνει τήν προφητεία του μέ τήν απώλεια τοϋ Πάπα, καθώς καί ό απόστο­λος Παϋλος τελειώνει τήν δική του προφητεία γιά τόν Αντίχριστο μέ τήν απώλεια τοϋ Αντίχριστου, «'όν Κύριος αναλώσει τω πνεύματι τοϋ στό­ματος αύτοϋ καί καταργήσει τη επιφάνεια της παρουσίας αύτοΰ» (Β' Θεσσ. β'8).
Είναι χαρακτηριστική μιά σχετική διδασκαλία τοϋ αγίου Κοσμά, πού βρίσκεται στή Γ' διδαχή του:
«Ό Θεός... έφερε τόν Τοΰρκον καί τοϋ τό έδωσε [τό βασίλειον] διά το ίδικόν μας καλόν καί τό εχει ό Τούρκος τριακόσιους είκοσι χρόνους. Κ: διατί εφερεν ό Θεός τόν Τοΰρκον καί δεν έφερεν άλλο γένος;... Διότι τά άλλα έθνη [ εννοεί τά Δυτικά, τά κρατούμενα υπό τήν αϊρεσι τοϋ Πάπα] θά μας έβλαπταν εις τήν πίστιν».


Καί συνεχίζει πώς ό Τούρκος θέλει χρήματα, δόστα καί σέ αφήνει ήσυχο.
Ό λόγος αυτός πού είπε ό Κοσμάς είναι παράλληλος πρός τούς λόγου: πού είπε ό μέγας δούξ Λουκάς Νοταράς πρός τόν αυτοκράτορα τίς παρα­μονές της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως:
«Κρειττότερον εστίν είδέναι εν μίση πόλει φακιόλιον βασιλεύων Τούρ­κων ή καλύπτραν λατινικήν».
Τόν λόγον τούτων ερμηνεύουν οί πιό πάνω λόγοι του άγιου Κοσμά -«διότι τα άλλα έθνη θά μας έβλαπταν στην πίστι».
Ό άγιος Κοσμάς γνωρίζει καλά τήν "Ιστορία. Ξέρει πώς διά την καθυπόταξι της Όρθοδοξίας στίς αιρέσεις τοϋ παπισμού, ό Πάπας έχει κάνει πεισμώδη μάχη καί διά διωγμών τών Όρθοδόξων εις κρατούμενα άπό «λατίνους» ελληνικά εδάφη. 
Τόν μεγαλύτερο πόλεμο, τους χειρότερους ζαυγμούς είχαν τά νησιά. Ή Κρήτη έδεινοπάθησε στην άντίστασι εναντίον τοΰ έκκαθολικισμοΰ. Τά Επτάνησα δέχτηκαν πολλές πιέσεις. Άλλ' όταν είδε ό Πάπας ότι δεν κερδίζει πολλά διά τών πιέσεων, χρησιμοποίησε δόλο. Ώργάνωσε ιεραποστολικά τάγματα μοναχών «πρός διάδοσιν της πίστεως» καί έδημιούργησαν πολλά σχολεία. Αυτός ήταν ό πιό μεγάλος κίνδυ­νος. Έκεί έδιδάσκοντο μαζί με τά άλλα μαθήματα καί οί πλάνες τών Λατίνων. Έτσι ό Πάπας σ' αυτόν τόν τομέα είχε κέρδη. Μεγάλη πείρα έπ' ζύτοΰ είχε ό άγιος Χρύσανθος, ό αδελφός τοΰ αγίου Κοσμά, ό όποιος ίδρυσε σχολείο στήν Νάξο γιά νά προφύλαξη τά παιδιά άπό τόν έκλατινισμό, γιά τό όποιο μάλιστα αντέδρασαν οί Λατίνοι. Στά φραγκοκρατούμενα μέρη προ­σπάθησε ό κατακτητής νά καταβάλη καί τήν ελληνική γλώσσα, γιατί έφερνε σε άμεση επαφή τόν "Ελληνα μέ τήν πηγή της θρησκείας του καί τοΰ πολιτισμοΰ του.
Ή άλλη δολιότης είναι ή φιλανθρωπία."Ιδρυσαν όχι μόνο σχολεία στήν χώρα μας, άλλά καί νοσοκομεία...
Ή Ούνία ήταν τό άκρον άωτον της δολιότητος.
Ό άγιος Κοσμάς τά γνώριζε όλα αυτά- τήν ιστορία τοΰ παρελθόντος άλλά καί τοΰ μέλλοντος: ότι ό Πάπας θά είναι ή καταστροφή τοΰ τόπου μιλάει δηλ. γιά μέλλον... Τί τάχα θά άποτελέση τόν χαλασμό τοΰ τόπου;
Κι επανέρχομαι στό ερώτημα: ποιος είναι ό τόπος;
Θά γίνη χαλασμός στόν χώρο της Εκκλησίας;
Βέβαια «πύλαι άδου ού χατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. ις'18). Δέν έπε­ται όμως ότι ό διάβολος δέν θά προσπαθήση νά κάνη τήν Εκκλησία ποταμοοφόρητον (Άπ. ιβ' 15), γιά νά τήν πνίξη στά θολά νερά τών αιρέσεων καί στά κοσμικά φρονήματα τοΰ αιώνος τούτου καί στήν παγκοσμιοποίησι της Αντιχριστιανικής μονοκρατορίας καί στό Νεοταξικό ρυθμό πού ξερνά άπό τό στόμα του. Καί μή ξεχνάμε πώς θάρθη ή ώρα μιας φαινομενικής ΰπερισχύσεως τοΰ έχθροΰ καί καταβολής τών πιστών (Άποκ. ιγ' 7). Σύμπτυξι δυνάμεων. 
Κάνει μεγάλη έντύπωσι τό πρώτο μέρος της προφητείας «Τόν Πάπα νά τόν καταριέστε...».
"Ενας πού καταριέται καλωσορίζει; Μήπως τόν επαινεί; Μήπως τόν συναναστρέφεται; Του είναι ευχάριστος;
Ευχάριστοι μας είναι όσοι μας προξενούν καλό καί είναι φίλοι μας...
"Οποιον καταριόμαστε, δέν είναι φίλος καί αδελφός, αλλά κάποιος πού μας έβλαψε καί τόν αποστρεφόμαστε.
«Τον Πάπαν να καταράσθε» έχει κι άλλη σημασία: Πολλοί ενοχλούνται από τά αναθέματα της Εκκλησίας γιά τους αιρετικούς, παρά τό γεγονός ότι ή κατεύθυνσι των αποστολικών οδηγιών είναι αύτη. Τό «καταράσθε» έχει ισοδύναμη έννοια μέ τό «αναθεματίζετε». 
Δηλαδή μας λέγει ό άγιος Κοσμάς, μή σκέπτεσθε νά άρετε τίς κατάρες-άναθέματα εναντίον του Πάπα. γιατί δέν θά άλλάξη, ώστε νά τόν δεχθήτε στήν Εκκλησία ώς Όρθόδοξο. γιατί δέν θέλει. Είναι ψευδή όσα σάς παρουσιάζει. Προσέχετε, γιατί αυτός θά είναι ή αιτία «του χαλασμού» σας.
Ή τόσο σπουδαία αυτή προφητεία τοϋ αγίου Κοσμά, μέ τίς προειδο­ποιήσεις καί τίς νουθεσίες τοΰ Αγίου, ανήκει σ' αυτές τίς προφητείες, πού ακόμα δέν επαληθεύτηκαν μέσα στήν ιστορία της χώρας μας, «του τόπου»... Ειδικώς γι' αυτήν τήν προφητεία χρειάζεται νά είμαστε σέ διαρκή επιφυ­λακή. Γιατί μας προειδοποιεί πώς θά γίνη «χαλασμός» του τόπου (έκκλησίας-εθνους), ό όποιος θά προέλθη από τόν Πάπα. 

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ»