.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αββάς Μάρκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αββάς Μάρκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Να προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον για να θεραπευθείτε



Έλεγαν για τον αββά Μάρκο τον Αιγύπτιο ότι έμεινε τριάντα χρόνια χωρίς να βγεί απ΄ το κελί του. Ο πρεσβύτερος συνήθιζε να πηγαίνει και να του κάνει την Θεία Λειτουργία.

Ο διάβολος όμως βλέποντας την ενάρετη υπομονή του ανδρός, σοφίστηκε να τον ρίξει στον πειρασμό της κατάκρισης. Έτσι έκανε κάποιον δαιμονισμένο να πάει στον Γέροντα για να του ζητήσει τάχα την προσευχή του.


Αυτός λοιπόν ο δαιμονισμένος πριν από κάθε άλλο λόγο είπε στον Γέροντα: «Ο πρεσβύτερός σου μυρίζει αμαρτία. Μην τον αφήσεις άλλη φορά νά ’ρθει κοντά σου».

Και ο θεόπνευστος άνθρωπος του είπε: «Παιδί μου, όλοι τη βρωμιά την πετούν έξω και εσύ μου την έφερες εδώ; Η Γραφή λέει: Μην κρίνετε για να μην κριθείτε (Ματθ. 7,1).
Αλλά αν είναι αμαρτωλός ο Κύριος θα τον σώσει. Είναι μάλιστα γραμμένο στην Αγία Γραφή: Να προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον για να θεραπευθείτε (Ιακ. 5,16)». 

Και πάνω στον λόγο αυτό, προσευχήθηκε και έδιωξε τον δαίμονα από τον άνθρωπο και τον έστειλε υγιή.

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑΣ – ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥ


Ο Χριστός ως "Άγγελος Σιωπής"

Ο Άγιος Αντώνιος έλεγε για τον αββά Μάρκο τον Αιγύπτιο, ότι επί τριάντα έτη παρέμενε έγκλειστος, χωρίς να εξέλθει καθόλου από το κελί του. Ο Πρεσβύτερος της Σκήτης συνήθιζε να μεταβαίνει στο κελί του και να τελεί τη Θεία Λειτουργία.
Ο διάβολος βλέποντας την υπομονή και την αρετή του Αγίου, πανουργεύθηκε να τον πειράξει. Γι΄ αυτό προετοίμασε έναν δυστυχή άνθρωπο που ταλαιπωρούνταν από ακάθαρτο πνεύμα, να τον επισκευθεί δήθεν με το πρόσχημα να λάβει την ευχή του.

Ο δαιμονισμένος επισκέφθηκε τον Άγιο και πριν προφέρει οποιαδήποτε άλλη λέξη, λέγει στον Γέροντα : Ο Πρεσβύτερός σου εκπέμπει ακόμη οσμή από αμαρτίες, μην τον αφήσεις λοιπόν άλλη φορά να εισέλθει στο κελί σου.

Ο θείος ανήρ απάντησε : «Όλοι αφήνουν έξω την ακαθαρσία. Εσύ την έφερες κοντά μου». Μη λησμονείς όμως την Αγία Γραφή που λέγει «μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε» (Ματθαίος Ζ,1). Εάν είναι αμαρτωλός ο Πρεσβύτερός μου, θα τον σώσει ο Θεός. Είναι δε γραμμένο στην Αγία Γραφή: «εύχεσθε υπέρ αλλήλων, όπως ιαθήται».

Λέγοντας αυτά ο Άγιος προσευχήθηκε υπέρ του επισκέπτη του, έδιωξε τον δαίμονα από μέσα του και τον άφησε να φύγει υγιή.

Μετά την επίσκεψη αυτή, ήλθε και ο Πρεσβύτερος για να τελέσει τη Θεία Λειτουργία και ο Άγιος τον δέχθηκε με μεγάλη χαρά. Βλέποντας δε ο Θεός την ακακία του Γέροντα, του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο. Όταν επρόκειτο ο Ιερεύς να σταθεί μπροστά στην Αγία Τράπεζα για να τελέσει τη Θεία Μυσταγωγία, είδε Άγγελο Κυρίου να κατέρχεται και να θέτει την χείρα του πάνω στην κεφαλή του κληρικού. Κατόπιν αυτός ο κληρικός έγινε σαν πύρινος στύλος.

Ο Γέροντας εξεπλάγη από το όραμα. Κι ενώ συνέρχονταν ακόμη, άκουσε μια φωνή να του λέγει: ‘Άνθρωπε, γιατί έχεις θαυμάσει γι΄ αυτό το πράγμα ; 
Εάν ένας επίγειος βασιλεύς δεν είναι δυνατόν ν΄ αφήσει τους μεγιστάνες του να εμφανισθούν βρώμικοι μπροστά του, αλλά τους θέλει περιβεβλημένους με πολλή λαμπρότητα, πόσο μάλλον η Θεία Δύναμις δεν θα καθαρίσει από παντός ρύπου τους λειτουργούς των Αγίων Μυστηρίων, όταν στέκονται έμπροσθεν της ουράνιας δόξης».

ΠΗΓΗ: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΨΕΛΗ, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, σ. 157 κ.ε.

Αμαρτία θανάσιμη είναι εκείνη για την οποία ο άνθρωπος μένει αμετανόητος



Αμαρτία θανάσιμη είναι εκείνη για την οποία ο άνθρωπος μένει αμετανόητος. Κανένας δεν είναι τόσο αγαθός και σπλαχνικός όσο ο Θεός. 
Τον αμετανόητο όμως ούτε Αυτός τον συγχωρεί. 
Πολύ λυπόμαστε όταν κάνουμε αμαρτίες. 
Τις αιτίες τους όμως με ευχαρίστηση τις δεχόμαστε.

Του αβά Μάρκου